IV SAB/Wr 773/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie nadzoru nad inwestycją realizowaną przez Burmistrza Pieszyc postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 13 czerwca 2025 r. M. G. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej także: organ) w zakresie sprawowania nadzoru nad inwestycją realizowaną przez Burmistrza P. pn. "Przebudowa budynku przy "ul. [...]" w P.". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że wojewoda jako organ nadzoru nie posiada generalnej kompetencji do wkraczania w jakąkolwiek działalność samorządu terytorialnego, gdyż sprawowany nadzór posiada charakter ingerencji ustawowo ograniczonej. Przedmiotem badania organu nadzoru są akty o charakterze administracyjnopublicznym, bądź akty wywołujące bezpośrednie skutki w sferze publicznej. Wśród środków nadzorczych wojewody w stosunku do gminy znajdują się rozstrzygniecie nadzorcze, skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, stwierdzenie nieistotnego naruszenia prawa oraz postanowienie o wstrzymaniu wykonania uchwały, czy zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Szczegółowy katalog spraw, w których właściwe są sądy administracyjne zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt. 8) a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt. 9). Ze wskazanej regulacji wynika zatem, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych – jeżeli chodzi o kontrolę bezczynności - wyznacza katalog aktów oraz czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a. Powyższy katalog rozszerzają nadto przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Odnosząc przywołane przepisy do przedmiotu skargi - który dotyczy bezczynności organu w zakresie sprawowania nadzoru nad inwestycją przez jednostkę samorządu terytorialnego - należy jednoznacznie przyjąć, że nie mieści się on w żadnej z wymienionych kategorii bezczynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Podkreślić trzeba, że wykładnia wspomnianych przepisów jest jednoznaczna – bezczynność organów administracji publicznej w zakresie innym niż wynikający art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Stąd ewentualne kompetencje nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego wobec działalności organów jednostki samorządu terytorialnego nie mieszczą się w zakresie unormowania ww. przepisów. Tak więc nie można skarżyć do sądu administracyjnego bezczynności Wojewody Dolnośląskiego polegającej na braku nadzoru nad gminą, co jednocześnie nie wyklucza zastosowania w tej kwestii trybu skargowo–wnioskowego przewidzianego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego tak względem gminy jak i wojewody (por. postanowienia: WSA w Gliwicach z 26 listopada 2024 r., III SAB/Gl 701/24 i WSA w Łodzi z 31 marca 2023 r., III SAB/Łd 50/23). W tych okolicznościach, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.