IV SAB/Wr 793/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-10-21

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, która nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, a także nie uiszczono od niej należnego wpisu sądowego, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, która nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, a także od której nie uiszczono należnego wpisu sądowego pomimo wezwania, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA oraz art. 220 § 3 PPSA. Niewłaściwe podpisanie dokumentu elektronicznego stanowi brak formalny, a nieuiszczenie wpisu sądowego jest brakiem fiskalnym, co w obu przypadkach, po bezskutecznym wezwaniu do uzupełnienia, skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania karty pobytu w formie dokumentu elektronicznego. Skarga została przesłana jako załącznik do pisma przewodniego i nie była opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych poprzez podpisanie skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 21 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi V. Y. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania karty pobytu postanawia: odrzucić skargę. W dniu 25 czerwca 2025 r. V. Y. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie wydania karty pobytu. Skarga została przesłana na elektroniczną skrzynkę podawczą organu, który w dniu 10 lipca 2025 r. przesłał skargę, w formie w jakiej wniosła ją skarżąca, na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu. Przesłana w formie załącznika do pisma przewodniego z dnia 25 czerwca 2025 r. skarga, stanowiąca plik w formacie pdf o nazwie: "Skarga_WSA_czyn_ materialno_techniczny_art.114_[...].pdf" - nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym. W wykonaniu zarządzenia z dnia 1 września 2025 r., pismem Sądu z dnia 4 września 2025 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i następnie nadesłanie tak podpisanej skargi na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skierowano na adres skarżącej do doręczeń elektronicznych. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (Identyfikator Poświadczenia: ePUAP-UPD167741177 - k. 26), wezwanie do uzupełnienia wskazanego wyżej braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 8 września 2025 r. Ponadto w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 2 września 2025 r., pismem Sądu z dnia 4 września 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazane wezwanie zostało doręczone skarżącej na jej adres do doręczeń elektronicznych w dniu 11 września 2025 r. (Urzędowe Poświadczenia Doręczenia – ePUAP-UPD167741193 - k. 25). W zakreślonym w w/w wezwaniach Sądu terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi ani nie uiściła wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: p.p.s.a), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Według natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi w drodze elektronicznej jest wniesienie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Należy dostrzec, że z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, a więc również załączników. W art. 46 p.p.s.a. rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej - pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Kwestia ta została ostatecznie przesądzona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt I FPS 2/21, który uznał, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Nie dysponując skargą podpisaną w sposób, o jakim mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a., Sąd wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym i nadesłanie w ten sposób podpisanej skargi na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu. Należy zauważyć, że w treści pisma przewodniego, datowanego na dzień 25 czerwca 2025 r., zawierającego załącznik o nazwie "Skarga_WSA_czyn_materialno_techniczny_art.114_[...].pdf" skarżąca wskazała, że to właśnie ten załącznik stanowi treść skargi wraz z jej uzasadnieniem Wezwanie zostało doręczone skarżącej na jej adres do doręczeń elektronicznych w dniu 8 września 2025 r. W tym bowiem dniu zostało przez skarżącą podpisane urzędowe poświadczenie odbioru przedmiotowego wezwania. Stosownie do brzmienia art. 74a § 5 p.p.s.a., datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. Ponadto zgodnie z art. 74a § 1 p.p.s.a., skarżąca wniosła skargę w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu i nie zrezygnowała z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W związku z powyższym wyznaczony skarżącej termin na podpisanie skargi, w sposób określony w skierowanym do skarżącego wezwaniu, i tym samym uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 15 września 2025 r. (poniedziałek), albowiem skarżąca nie sanowała braku formalnego skargi. Obligowało to Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ponadto wniesiona przez skarżącą skarga kwalifikowała się do odrzucenia także na tej podstawie, że skarżąca, pomimo wezwania, nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W odniesieniu do braku fiskalnego skargi termin na jego uzupełnienie minął bezskutecznie w dniu 17 września 2025 r. (środa), albowiem odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został doręczony skarżącej na jej adres do doręczeń elektronicznych w dniu 10 września 2025 r. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku fiskalnego skargi, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W świetle przedstawionych faktów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło