IV SAB/Wr 80/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. w przedmiocie rozpatrzenia wniosków postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 marca 2018 r. A. M. (zwana dalej skarżącą lub stroną), zastępowana przez D. P. z P. Kancelaria Prawna w M., wniosła za pośrednictwem platformy elektronicznej e-PUAP skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. ("Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w L."), polegającą na nieustosunkowaniu się do złożonych przez nią wniosków w zakresie umorzenia postępowania prowadzonego w przedmiocie obowiązkowych szczepień ochronnych. Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi m.in. poprzez jej podpisanie, oznaczenie organu, którego skarga dotyczy oraz nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej w toku postępowania sądowoadministracyjnego. W odpowiedzi udzielonej na powyższe wezwanie w dniu 17 maja 2018 r. D. P. poinformował, że skarżąca "(...) na chwilę obecną nie decyduje się na złożenie skargi". Zarządzeniem z dnia 18 maja 2018 r. D. P. został wezwany do wskazania, czy jest on wpisany na listę adwokatów bądź radców prawnych prowadzoną przez właściwy organ samorządu zawodowego. W odpowiedzi z dnia 28 maja 2018 r. D. P. wskazał, że nie jest prawnikiem korporacyjnym i został ustanowiony pełnomocnikiem swojej mandantki w sprawie administracyjnej. W takiej sytuacji zarządzeniem z dnia 30 maja 2018 r. do podpisania skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, została wezwana skarżąca, którą jednocześnie pouczono o treści przepisów określających, kto może być pełnomocnikiem strony w toku postępowania przed sądem administracyjnym. W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 18 czerwca 2018 r., powyższy brak formalny skargi nie został jednak usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), każde pismo procesowe, w tym także i skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Pismo zaś wniesione tą drogą jest obarczone brakiem formalnym, który strona zobowiązana jest usunąć (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że wywiedziona przez stronę skarżącą skarga dotknięta była szeregiem braków formalnych, do których usunięcia został wezwany jej pełnomocnik. Jednakże w toku postępowania ustalono, że D. P. nie jest ani radcą prawnym, ani adwokatem, a swoją legitymację procesową wywodził jedynie z udzielonego mu pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy administracyjnej. W takiej sytuacji nie mógł on zostać uznany za osobę uprawnioną do zastępowania strony w postępowania prowadzonym przed sądem administracyjnym. Jak bowiem wynika z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Dlatego też zarządzeniem z dnia 30 maja 2018 r. sama skarżąca została wezwana do podpisania skargi, z tym pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 11 czerwca 2018 r. Zatem termin na podpisanie skargi upływał z dniem 18 czerwca 2018 r., który wypadał w poniedziałek. W zakreślonym terminie strona nie podpisała skargi, ani nie nadesłała jej oryginalnie podpisanego odpisu. Wobec powyższego przedmiotową skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia. Odnosząc się zaś do wniosku organu o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, należy jedynie wskazać, że koszty takie – w myśl art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a – przysługują wyłącznie stronie skarżącej i tylko w sytuacji kiedy jej skarga została uwzględniona.