IV SAB/Wr 805/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi V. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 czerwca 2025 r. V. S. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z wniosku złożonego przez skarżącego, który wpłynął do organu w dniu 18 stycznia 2024 r. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 15 lipca 2025 r., skarżący został wezwany do: - uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skierowano do skarżącego wraz z pismem Sądu z dnia 17 lipca 2025 r.), - podania numeru PESEL skarżącego (pismo Sądu z dnia 17 lipca 2025 r.). Wobec niedoręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej w/w wezwania, zostały one, w wykonaniu zarządzenia z dnia 1 września 2025 r., ponownie skierowane do skarżącego pismami Sądu z dnia 4 września 2025 r. Na uzupełnienie ww. braków formalnego i fiskalnego skargi skarżącemu zakreślono termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej w/w wezwania wynika, że powyższe wezwania doręczono skarżącemu na podany w skardze adres w dniu 10 września 2025 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 17 września 2025 r. (środa). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu na podstawie dwóch niezależnych od siebie przesłanek, tj. z powodu nieopłacenia skargi, a także wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie obowiązku podania prawidłowego numeru PESEL skarżącego. Jak wynika z akt sprawy, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wymóg opłacenia skargi wynika z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) i § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Bieg siedmiodniowego terminu do opłacenia skargi, wobec doręczenia skarżącemu wezwania w tym zakresie w dniu 10 września 2025 r., minął bezskutecznie w dniu 17 września 2025 r. (środa), albowiem skarga nie została opłacona. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Ponadto, jak wskazano na wstępie, wniesiona skarga kwalifikowała się do odrzucenia także na tej podstawie, że skarżący, pomimo wezwania, nie uzupełnił braku formalnego tej skargi w zakresie podania prawidłowego numeru PESEL skarżącego. Wymóg podania numeru PESEL skarżącego, jak strony wnoszącej pismo (tutaj: skargę) wynika z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Również odnośnie do tego braku skargi termin na jego uzupełnienie minął bezskutecznie w dniu 17 września 2025 r. (środa), albowiem wezwanie do uzupełnienia omawianego braku formalnego skargi doręczono skarżącemu tą samą przesyłką zawierającą również omówione wcześniej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem fiskalnym (brak uiszczenia wpisu od skargi) oraz brakiem formalnym polegającym na niepodaniu przez skarżącego swojego numeru PESEL. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków, ponadto na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd podejmuje takie rozstrzygnięcie gdy od skargi, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.