IV SAB/Wr 82/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "S." Sp. z o.o. we W. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Ś. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 sierpnia 2012 r. "S." Sp. z o.o. we W. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od skargi na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone skarżącej Spółce w dniu 13 sierpnia 2012 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca Spółka nie uiściła należnej opłaty. Jednakże pismem wniesionym w dniu 22 sierpnia 2012 r. cofnęła skargę oraz wskazała, że stosowną opłatę uiszczono w znakach opłaty sądowej. Na zarządzenie Sędziego z dnia 24 sierpnia 2012 r., strona skarżąca została poinformowana o treści art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., tj. o sposobie uiszczania opłat sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przy czym, po myśli art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. (...). Uiszczenie przez skarżącą Spółkę wpisu od skargi w znakach opłaty sądowej nie mogło zatem odnieść pożądanego skutku. Skoro więc skarżąca Spółka, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uiściła należnego wpisu sądowego, wniesiona przez nią skarga podlegała odrzuceniu, o czym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono w sentencji postanowienia. Na marginesie tylko dodać można, iż pomimo cofnięcia skargi w sprawie, zapadło orzeczenie w przedmiocie odrzucenia skargi, gdyż cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Nieuzupełnienie wskazanych braków skutkować musi odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia.