IV SAB/Wr 82/18
WyrokWSA we Wrocławiu2018-06-20
Skład orzekający: Mirosława Rozbicka – Ostrowska, Ireneusz Dukiel, Bogumiła Kalinowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy organ administracji publicznej po wniesieniu skargi na bezczynność udostępni żądaną informację publiczną, sąd powinien umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia informacji, jednocześnie oceniając, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej, jeśli organ ten uczynił to po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem. Jednocześnie sąd ma obowiązek ocenić, czy stwierdzona bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku, gdy bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, sąd stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, ale nie miała ona rażącego charakteru.Stan faktyczny
Skarżący, redaktor naczelny czasopisma, złożył wniosek do Wójta Gminy Z. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej dofinansowania inwestycji rewitalizacyjnej. Wójt zakwalifikował wniosek jako dotyczący informacji przetworzonej i wezwał do wykazania jej istotności dla interesu publicznego. Po otrzymaniu wezwania, skarżący wniósł skargę na bezczynność organu. Następnie Wójt udzielił odpowiedzi na wniosek, przesyłając kserokopię pisma. W odpowiedzi na skargę, Wójt wniósł o umorzenie postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy Z. do udostępnienia informacji publicznej; stwierdzono, że Wójt Gminy Z. dopuścił się bezczynności; stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; zasądzono od Gminy Z. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (spr.) Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w Wydziale IV w dniu 20 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi M. J. L. - redaktora naczelnego czasopisma [...] na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy Z. do udostępnienia informacji publicznej; II. stwierdza, że Wójt Gminy Za. dopuścił się bezczynności; III. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Gminy Z. na rzecz skarżącego kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wnioskiem z dnia 27 marca 2018 r. J. L.- redaktor naczelny czasopisma "[...]" (dalej jako strona lub skarżący) domagał się od Wójta Gminy Z. (dalej jako Wójt lub organ) udostępnienie informacji publicznej i/lub dokumentów w zakresie "kopii pisma/promesy/umowy lub innego dokumentu potwierdzającego przyznanie, a więc pozyskanie przez organ wykonawczy Gminy Z. dofinansowania z zewnętrznych źródeł kwoty 1.734.533 zł, czyli 87% kosztów inwestycji rewitalizacji terenu po byłym basenie w .". Strona podała także, iż powyższy wniosek jest zgodny z informacją udzieloną Gazecie [...] nr 11 (1112) przez Wójta, zaś sama zamierza opublikować artykuł o rewitalizacji terenu po byłym basenie w Z. oraz pozyskaniem na tę rewitalizację środków zewnętrznych.
Wójt pismem z dnia 9 kwietnia 2018 r. wskazał skarżącemu, że żądana przez niego we wniosku informacja stanowi informację publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm., dalej jako ustawa lub w skrócie u.d.i.p.) oraz wezwał stronę do wykazania, w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, że uzyskanie żądanej informacji publicznej, o której mowa we wskazanym wyżej wniosku, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Strona w dniu 11 kwietnia 2018 r. wniosła skargę na bezczynność Wójta domagając się:
1) uznania, że organ wykonawczy Gminy Z. dopuścił się bezczynności w załatwieniu sprawy,
2) stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
3) wyznaczenie organowi zobowiązanemu terminu do załatwienia sprawy oraz
4) obciążenie organu, którego działanie objęte jest przedmiotem skargi kosztami postępowania skargowego.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarga na bezczynność organu zobowiązanego jest w pełni zasadna, gdyż do dnia składania skargi, pomimo upływu terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., organ zobowiązany nie udostępnił żądanej informacji publicznej.
Wójt pismem z dnia 19 kwietnia 2018 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na przedmiotowy wniosek przesyłając kserokopię pisma Dyrektora Wydziału Wdrażania EFRR Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. z dnia 1 marca 2018r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie u.p.p.s.a.) wskazując, że skoro po wniesieniu skargi na bezczynność Wójt dokonał czynności, której dotyczy skarga to zasadnym jest umorzenie postępowania ze względu na jej bezprzedmiotowość.
Skarżący w piśmie procesowym z dnia 15 maja 2018 r. podtrzymał swoją skargę w zakresie uznania, że organ wykonawczy dopuścił się bezczynności w załatwieniu sprawy (pkt 1 żądania) i obciążenia organu, którego działanie objęte jest przedmiotem skargi kosztami postępowania skargowego (pkt 4 żądania).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga co do zasady zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności po myśli art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., przy jednoczesnym jednakże rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 u.p.p.s.a. W odmiennej sytuacji, tj. gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała, to wówczas skargę należy oddalić.
Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.
W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.
Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że żądana przez skarżącego informacja stanowiła informację publiczną. Rzeczą dyskusyjną, przynajmniej przed wniesieniem skargi, była kwestia czy w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., co wiązałoby się z koniecznością wykazania, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ z chwilą przesłania kserokopii pisma Dyrektora Wydziału Wdrażania EFRR Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. z dnia 1 marca 2018r. faktycznie odstąpił od oznaczenia żądanej informacji jako przetworzonej, co należy uznać za działanie uzasadnione. Nie ma bowiem wątpliwości, iż w badanej sprawie brak jest kwalifikantów wskazujących na żądanie przez stronę jakościowo nowej informacji wymagającej podjęcia określonych działań intelektualnych czy też domaganie się tak wielu informacji prostych, iż ich rozmiar i zakres multiplikuje je do poziomu informacji przetworzonej.
Stwierdzić zatem należało, że w sytuacji, gdy - tak jak w niniejszej sprawie - zarzucany stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi, ale przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez Sąd, to postępowanie sądowoadministracyjne, w części obejmującej zobowiązanie do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a, podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku).
Umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia skarżącemu danych publicznych, o które zawnioskował, nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku dokonania oceny charakteru stwierdzonej bezczynności poprzez ustalenie, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie, co wprost wynika z treści art. 149 § 1a u.p.p.s.a. Biorąc zatem pod uwagę, że odpowiedź na wniosek z dnia 27 marca 2018 r. została udzielona w dniu 19 kwietnia 2018 r., stwierdzić należy, iż organ dopuścił się bezczynności, która jednak nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, ponieważ nie wynikała z lekceważącego traktowania przez organ swoich obowiązków, a była wynikiem pierwotnie wadliwego zakwalifikowania żądanej informacji publicznej jako informacji przetworzonej. Skarżącemu udzielono niezwłocznie, po otrzymaniu skargi na bezczynność, odpowiedzi na wniosek wraz z kserokopią dokumentu. Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a u.p.p.s.a., orzekł jak w pkt II i pkt III sentencji wyroku.
O należnych skarżącemu kosztach postępowania orzeczono, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 u.p.p.s.a., w pkt IV sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło