IV SAB/Wr 83/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym przyznanie adwokata w sprawie skargi na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] we W. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na zarzut oskarżenia o handel narkotykami postanawia oddalić wniosek. W dniu 16 sierpnia 2011 r. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na brak odpowiedzi na pismo, w którym zwrócił się on do Dyrektora Zakładu karnego o wyjaśnienie dlaczego nadużywa ogólnej prewencji i pod pretekstem szeroko pojętego bezpieczeństwa pozbawia go jego praw. Na podstawie zarządzenia z dnia 18 sierpnia 2011 r. sygn. akt IV KO 72/11 odesłano skarżącemu powyższe pismo, gdyż jego treść nie była jasna, informując jednocześnie skarżącego o zakresie kognicji sądów administracyjnych. W dniu 24 sierpnia 2011 r. R. K. przesłał, pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z którego wynika, że jest to skarga na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] we W. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na zarzut oskarżenia o handel narkotykami. Strona w powyższym piśmie wyraża swoje niezadowolenie ze zwrotu poprzedniego pisma skierowanego do tutejszego Sądu oraz opieszałości Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] we W. w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 3 lipca 2011 r. dotyczącego się handlu narkotykami. Ponadto skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie przyznania mu obrońcy z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże, po myśli art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w przytoczonym art. 247 p.p.s.a., bowiem z treści skargi wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na zarzut oskarżenia o handel narkotykami. Taka bezczynność nie należy do żadnej z kategorii wymienionych art. 3 § 2 p.p.s.a. Art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nie kwestionując okoliczności zawartych skardze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej jej bezzasadności z wcześniej powołanego art. 247 p.p.s.a. Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w tym przepisie odnosi się do skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym. Zaznaczyć przy tym należy, że bezzasadność skargi należy łączyć nie tylko z merytoryczną jej oceną, ale również z możliwością jej wniesienia do sądu administracyjnego. Artykuł 247 p.p.s.a. może znaleźć zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 tej ustawy (Hanna Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007/4/27), a więc i w sytuacji takiej jak rozważana. Z tych względów stronie nie przysługuje prawo pomocy Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 247 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.