IV SAB/Wr 85/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. J. S., działając przez pełnomocnika, pismem z dnia 16 stycznia 2026 r. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2026 r. pełnomocnika Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia przesyłki pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie skutecznie doręczono na adres pełnomocnika Skarżącego zawarty w skardze w dniu 13 lutego 2026 r. Pismem z dnia 13 lutego 2026 r. (data wpływu do Sądu: 23 lutego 2026 r.) pełnomocnik organu poinformował o przesłaniu oświadczenia Skarżącego z 3 lutego 2026 r. w przedmiocie cofnięcia skargi. Takie oświadczenie, mimo znajdowania się w liście załączników do ww. pisma pełnomocnika organu, nie zostało przesłane wraz z nim do tut. Sądu. Wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W realiach niniejszej sprawy wezwanie Sądu doręczono 13 lutego 2026 r., a więc termin wykonania wezwania upłynął w dniu 20 lutego 2026 r. Wobec niewykonania wezwania w terminie, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia. Warto jednocześnie nadmienić, że Sąd nie mógłby rozpoznać wniosku o cofnięcie skargi, o którym mowa w piśmie pełnomocnika organu, gdyż ten dotyczy jedynie środka skutecznie wniesionego, czyli opłaconego oraz pozbawionego braków formalnych.