IV SAB/Wr 872/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: O. N. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 23 czerwca 2025 r. O. N. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarżącą wezwano o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych oraz podanie do akt sprawy numeru PESEL strony skarżącej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Za datę doręczenia wezwań przyjęto dzień 27 sierpnia 2025 r. (tzw. fikcja doręczenia). Wezwania pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest m.in. skarga. Wedle zaś art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei wezwanie skarżącej o podanie do akt sprawy numeru PESEL znajduje podstawę w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w myśl którego pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego - jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Przy tym wskazać też trzeba, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22 – dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym m.in. w art. 46 p.p.s.a. Stąd według art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych obliguje sąd do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie skarżąca mimo skutecznego doręczenia wezwań - poprzez przyjęcie na podstawie art. 74a § 8 p.p.s.a. tzw. "fikcji doręczenia" – nie uzupełniła braku formalnego skargi oraz nie uiściła należnego wpisu. Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.