IV SAB/Wr 880/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 6 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi I. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 lipca 2025 r. I. P. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) w sprawie dotyczącej wniosku skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, który wpłynął do organu w dniu 21 grudnia 2023 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 31 lipca 2025 r., pismem Sądu z dnia 5 sierpnia 2025 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wywiedzionej skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone na wskazany w skardze adres do doręczeń skarżącej w dniu 8 sierpnia 2025 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 18 sierpnia 2025 r. (poniedziałek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Siedmiodniowy termin do opłacenia skargi, wobec odebrania przez skarżącą wezwania w tym zakresie w dniu 8 sierpnia 2025 r., minął bezskutecznie w dniu 18 sierpnia 2025 r. (poniedziałek), albowiem dzień 15 sierpnia 2025 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy, dzień 16 sierpnia 2025 r. wypadał w sobotę, zaś dzień 17 sierpnia 2025 r. również był dniem ustawowo wolnym od pracy. W zakreślonym wyżej terminie skarga nie została opłacona. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.