IV SAB/Wr 891/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA del. Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 24 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w L. w przedmiocie udzielenia informacji emerytalnej postanawia: odrzucić skargę. Strona skarżąca K. K. wniosła skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w L. w przedmiocie udzielenia informacji emerytalnej. W skardze został złożony wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych i przyznanie adwokata. Skarga została podpisana M.S. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 września 2022 r., pismem z dnia 4 października 2022 r. pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi ze wskazaniem, do której kategorii osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy, względnie innego dokumentu (tj. zaświadczenia sądowego o ustanowieniu opiekunem prawnym bądź kuratorem osoby ubezwłasnowolnionej) określającego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej. Wezwanie zawierało pouczenie, że jego niewykonanie w terminie siedmiu dni, będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 października 2022 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 12 października 2022 r. W dniu 10 października 2022 r. M. S. nadesłał kopię pełnomocnictwa upoważniającą do załatwiania spraw w ZUS. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – dalej: p.p.s.a.) strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W przypadku braku dołączenia stosownego pełnomocnictwa strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie do skargi nie dołączono oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Sąd umożliwił stronie skarżącej uzupełnienie powyższych braków wyznaczając 7-dniowy termin na ich uzupełnienie (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 października 2022 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie w dniu 12 października 2022 r. Pełnomocnik skarżącej nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braków formalnych skargi. Dodatkowo wskazać należy, że nawet gdyby uzupełniono brak formalny skargi poprzez dołączenie pełnomocnictwa skarga i tak podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna bowiem na udzielenie informacji emerytalnej jak i na bezczynność organu w takiej sprawie skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzucił skargę. Odrębnym postanowieniem z dnia 24 października 2022 r. Sąd oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy.