IV SAB/Wr 92/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Dyrektora Technikum Leśnego w M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 18 kwietnia 2018 r. postanawia: odrzucić skargę. A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Dyrektora Technikum Leśnego w M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2018 r. – doręczonym w dniu 18 maja 2018 r. – wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie dotyczące obowiązku uiszczenia wpisu od skargi zawierało pouczenie o tym, że usunięcie tego braku winno nastąpić w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, pod rygorem odrzucenia skargi. Nieprzekraczalny termin do usunięcia braku skargi upłynął z dniem 25 maja 2018 r. Skarżący nie zastosował się do tego pouczenia i wpisu od skargi nie uiścił do chwili obecnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w konsekwencji czego Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był orzec jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się zaś do pisma skarżącego z dnia 9 maja 2018 r., zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może skutecznie cofnąć skargę i oświadczenie to jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Niemniej, zastosowanie wskazanego trybu, prowadzące do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy nie zawiera wad lub braków (fiskalnych, formalnych), uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Oświadczenie o cofnięciu skargi złożone przez skarżącego nie mogło odnieść zamierzonego skutku, gdyż wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca nadanie biegu przedmiotowej skardze, a to z uwagi na okoliczności wskazane powyżej, tj. brak fiskalny skargi.