IV SAB/Wr 93/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego poniesionych w związku z postępowaniem w przedmiocie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 9/17 oddalającego w całości skargę R.P. na bezczynność Starosty Ś. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 93/17 oddalono skargę R. P. ( zwanej dalej : stroną , skarżącą ) na bezczynność Starosty Ś. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej . Wnioskiem z dnia 31 lipca 2017 r. Starosta Ś. zwrócił się o uzupełnienie powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2017 r. w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sądowego, poprzez zasądzenie na jego rzecz od skarżącej kwoty 480 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na powyższy wniosek strona skarżąca wniosła o oddalenie powyższego żądania oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów adwokackich związanych z postępowaniem wywołanym tym wnioskiem organu. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 93/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie uwzględnił żądania Starosty Ś. i odmówił uzupełnienia wyroku z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 93/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu , który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postepowania , zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Cytowany przepis przewiduje więc odpowiedzialność finansową organu względem strony skarżącej za wynik postępowania na zasadzie rezultatu , lecz ta zasada ma charakter jednostronny, a mianowicie działa wyłącznie w jedna stronę i dotyczy tylko przypadku uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji. Stanowi o tym wprost art. 209 p.p.s.a. ,wedle którego wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Powyższy katalog orzeczeń , w których sąd administracyjny obligatoryjnie orzeka o zwrocie kosztów postępowania ma charakter zamknięty ( zupełny) . Oznacza to ,że o zwrocie kosztów nie można orzec w innym orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji niż wymienionym w przepisie art.209 p.p.s.a. W analizowanym przypadku żądanie zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego zostało przez stronę wywiedzione w ramach postępowania incydentalnego, dotyczącego uzupełnienia orzeczenia kończącego sprawę. Należy przy tym podkreślić, że wniosek organu o uzupełnienie wyroku obejmował wyłącznie kwestię kosztów postępowania sądowego i nie dotyczył samej istoty rozstrzygnięcia w sprawie. Rozpoznanie tego wniosku w żadnym wypadku nie stanowiło więc rozstrzygnięcia uwzględniającego skargę w rozumieniu art. 200 p.p.s.a. Wobec tego brak jest podstaw normatywnych pozwalających na zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania ( w tym kosztów zastępstwa procesowego ) wywołanych wnioskiem organu o uzupełnienie wyroku oddalającego skargę w całości w zakresie kosztów zastępstwa procesowego poniesionych przez organ . Postanowienia odmawiającego uzupełnienia wyroku wyłącznie w zakresie kosztów sądowych nie można również zaliczyć do przypadków , o których mowa w art. 201 § 1 p.p.s.a, kiedy to na skutek uwzględnienia skargi w całości przez organ w ramach tzw. autokontroli, dochodzi do umorzenia postępowania toczącego się przed sądem. Z kolei wymienione w art. 209 p.p.s.a. przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., odnoszą się wyłącznie do orzeczeń wydanych w postępowaniu kasacyjnym toczącym się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Reasumując , skoro w niniejszej sprawie nie zostało wydane rozstrzygnięcie uwzględniające skargę, a także nie zostały wydane orzeczenia , o których mowa w art. 201, art. 202 i art. 203 p.p.s.a., nie było tym samym podstaw do zasądzenia na rzecz strony skarżącej jakichkolwiek kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym . W takiej sytuacji – jak wynika z treści art. 199 p.p.s.a. – strony zobowiązane były do poniesienia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Z tych przyczyn Sąd oddalił wniosek strony skarżącej, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.