IV SAB/Wr 946/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2026-01-12

Skład orzekający: Asesor WSA Aneta Brzezińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność podmiotu prawa handlowego w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące małoletniego dziecka mieści się w kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność podmiotu prawa handlowego, ponieważ kontroli sądów administracyjnych podlegają wyłącznie akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Podmiot prawa handlowego nie jest organem administracji publicznej, a pismo dotyczące małoletniego dziecka nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące ich małoletniej córki. Spółka w odpowiedzi na skargę wskazała, że jest podmiotem prawa handlowego, a nie organem administracji publicznej, a zarzuty skarżących są nierzeczywiste. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ż. i L. S. na bezczynność O. Spółka z o.o. w G. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące małoletniej córki postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 12 sierpnia 2025 r. (data wpływu) K. Ż. i L. S. (dalej: skarżący) wnieśli do tutejszego Sądu skargę na bezczynność O. "[...]" Spółka z o.o. w G. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące małoletniej córki. W odpowiedzi na skargę O. "[...]" Spółka z o.o. w G. (przekazując pismo skarżących wraz z udzieloną na to pismo odpowiedzią) wskazał, że skarga jest całkowicie bezzasadna, gdyż Spółka jest podmiotem prawa handlowego (nie organem), zaś treści zawarte w skardze są nierzeczywiste. Z treści odpowiedzi na pismo skarżących z 25 lipca 2025 r. (data odpowiedzi na pismo skarżących: 30 lipca 2025 r.) wynika, że zarzuty zawarte w piśmie nigdy nie miały miejsca i są bezpodstawne. Nigdy nie miały miejsca działania polegające na kierowaniu W. Ż. do jakiejkolwiek "niewolniczej pracy", ani tym bardziej bez wiedzy i zgody osób uprawnionych, gdyż taka osoba nigdy nie została zatrudniona w Spółce. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego poprzedza analiza dopuszczalności takiej skargi z punktu widzenia objętej zakresem normowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 p.p.s.a.): 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a 2 p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo, lecz tego nie czyni. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność dopuszczalna jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Tymczasem, w sprawie przedmiotem skargi wniesionej do Sądu jest bezczynność O. "[...]" Spółka z o.o. w G. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo skarżących z 25 lipca 2025 r. dotyczące małoletniej córki W. Ż. W piśmie tym skarżący zarzucają Spółce, iż zmusza ich córkę do "niewolniczej pracy". Mając zatem na uwadze zakres właściwości sądów administracyjnych, stwierdzić należy, że przedmiot skargi nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych wymienionym w wyżej wskazanych przepisach. Przedmiotem działania sądu administracyjnego może być bowiem określony akt, czynność lub bezczynność organu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a.). Tymczasem, jak wynika z treści skargi, skarżący po pierwsze zarzucają podmiotowi prawa handlowego – a nie organowi administracji publicznej – bezczynność przejawiającą się ich zdaniem, w braku udzielenia odpowiedzi na ich pismo z 25 lipca 2025 r. dotyczące ich małoletniej córki. A po wtóre, charakter wskazanego przez skarżących pisma z 25 lipca 225 r., nie posiada cecha aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło