IV SAB/Wr 95/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-ilków Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 10 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" w D. na bezczynność Burmistrza D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddalono skargę. Wnioskiem z dnia 1 sierpnia 2011 r. Stowarzyszenie "[...]" (dalej: skarżący) wystąpiło do Burmistrza Miasta D. o "udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie –"skany wszystkich decyzji od 2000 r. - zgód na zajęcie pasa drogowego drogi gminnej w D. - [...] pod reklamę biura senatora J. - zdjęcie dokumentujące zajęcie pasa drogowego znajduje się w aktach sprawy [...] - wykaz opłat odprowadzonych przez biuro senatora J. lub inny podmiot odpowiedzialny za zajęcie pasa drogowego drogi gminnej w D. [...] - reklama biura senatorskiego opisana wyżej - skany całości korespondencji prowadzonej od 2000 r. z odpowiedzialnymi za zajęcie pasa drogowego w D. - [...] - reklama biura senatora J. Skany proszę wysłać pocztą nagrane na płytę CD". Pismem dnia z 8 sierpnia 2011 r. Urząd Miasta poinformował skarżącego, że obszar [...] przy budynku nr [...] nie jest pasem drogowym w sensie ustawy o drogach publicznych. W dniu 16 sierpnia 2011 r. skarżący sporządził i złożył do organu na jego bezczynność skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zarzucił, że wystąpił do Burmistrza Miasta D. wnioskiem z dnia 1 sierpnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z art. 2 i art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r,. nr 112, poz. 1198 ze zm.) – dalej u.d.i.p. organ takiej informacji powinien udzielić w terminie 14 dni. W związku z tym, że informacja nie została udzielona wniósł o zobowiązanie Burmistrza D. o udostępnienie informacji publicznej o jaką wystąpił wnioskiem z dnia 1 sierpnia 2011 r. i orzeczenie o zwrocie poniesionych kosztów. Uzasadniając skargę podkreślił, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia. Odnosząc się zaś do meritum sprawy skarżący podał, że wnioskiem z dnia 1 sierpnia 2011 r. wystąpił o skany wszystkich decyzji (zgód) od 2000 r. na zajęcie pasa drogowego drogi gminnej w D. [...] - pod reklamę biura wyborczego senatora S.J. (zajęcie pasa drogowego udokumentowane w aktach sprawy [...]). Pomimo :upływu terminu przewidzianego do odpowiedzi, organ wnioskowanej informacji publicznej nie udzielił. Jedynie pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. poinformował, że obszar [...] przy budynku nr [...] nie jest pasem drogowym w sensie ustawy o drogach publicznych. Zdaniem skarżącego informacja udzielona przez organ nie polega na prawdzie. Zgodnie z rozporządzeniem Nr 1/94 Wojewody W. z dnia 10 lutego 1994 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii lokalnych miejskich w D. Dziennik Urzędowy Województwa W. nr 2 z dnia 22 lutego 1994 r. Rynek (poz. 79) - Rynek został zaliczony w całości do dróg lokalnych miejskich na terenie miasta D. Identycznie zgodnie z załącznikiem nr 1 do uchwały nr XXlI/144/08 Rady Miejskiej D. z dnia 31 marca 2008 r. - Rynek (jako całość) znajduje się w wykazie dróg gminnych - pozycja 93 - numer drogi gminnej 117101D. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swój wniosek twierdził, że nie zachodzi w niniejszej sprawie bezczynność organu. Wskazał, że z bezczynnością mamy do czynienia, gdy w terminie ustalonym przez przepisy prawa organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia bądź też innego aktu lub nie podjął czynności do których był prawnie zobowiązany. Organ administracji podał, że pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek, którą skarżący otrzymał w dniu 11 sierpnia 2011 r. Dotrzymany został zatem termin wynikający z art. 13 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Burmistrzowi nie można zatem postawić zarzutu bezczynności. Opisany w skardze stan faktyczny jest nieprawdziwy. W uchwale Rady Miejskiej D. nr XXII/144/08 z dnia 31 marca 2008 r. w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg gminnych w granicach administracyjnych miasta D. dokładnie wskazano przebieg drogi publicznej gminnej o nazwie Rynek. Obejmuje ona obszar od ulicy K. do ulicy I.K., co obrazuje plan sytuacyjny stanowiący załącznik nr 2 do powyższej uchwały. Powyższa uchwała wraz z załącznikiem potwierdza, że odpowiedź udzielona skarżącemu w dniu 8 sierpnia.2011 r. była prawidłowa i w pełni uzasadniona, bowiem obszar przy budynku [...] nie jest pasem drogowym. Na rozprawie w dniu 27 września 2012 r. pełnomocnik skarżącego, podtrzymał skargę i złożył do akt sprawy operat pomiarowy z dnia 13 marca 2012 r. wraz z załącznikiem do uchwały Rady Miasta w D. z dnia 27 czerwca 2005 r. Pełnomocnik organu administracji wniósł o zakreślenie czternastodniowego terminu celem ustosunkowania się. Pismem z dnia 8 października 2012 r. pełnomocnik organu, odnosząc się do przedłożonych przez skarżącego na rozprawie dokumentów wyjaśnił, że żaden z przedłożonych dokumentów nie potwierdza, iż stelaż z informacją o siedzibie biura senatora S.J. jest usytuowany w pasie drogi publicznej. Przedłożony operat pomiarowy z dnia 13 marca 2012 r potwierdza, że reklama usytuowana jest w Rynku na działce o numerze geodezyjnym [...] o symbolu "dr". W załączeniu: informacja z rejestru gruntów - wydruk z 4 października 2012 r Mimo że działka ma klasyfikację drogi "dr" nie jest to drogą publiczną w rozumieniu art. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r o drogach publicznych (tj. Dz. U z 2007 nr 19 poz. 115 ze zm.). O tym , która droga w mieście jest drogą gminną zgodnie z art. 7 ust 3 cyt. wyżej ustawy decyduje rada gminy w drodze uchwały. Taka uchwałę o przebiegu istniejących dróg gminnych w granicach administracyjnych miasta D. podjęła Rada Miejska D. w dniu 31 marca 2008 r. Uchwała ta wraz załącznikiem graficznym potwierdzającym, że część Rynku w D. m.in przy budynku Rynek [...] nie jest drogą gminną dołączona została do odpowiedzi na skargę z dnia 15 września 2011 r. Żaden inny dokument niż uchwała rady gminy podjęta na podstawie art. 7 ustawy o drogach publicznych nie może zaliczyć danej drogi do kategorii dróg gminnych (art. 7 ust 2) ani ustalać przebiegu istniejących dróg gminnych (art. 7 ust 3). Przedłożona przez skarżącego uchwała Rady Miejskiej D. z dnia 27 czerwca 2005 r w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania(...) nie jest dokumentem potwierdzającym, że część Rynku przy budynku [...] jest drogą publiczną. Uchwała ta, której podstawę prawną stanowi przepis art. 13 b ust 3 określała strefę płatnego parkowania z tym, że w sektor Rynku nie zaliczony do kategorii dróg gminnych uchwałą Rady Miejskiej z 31 sierpnia 2008 r. był z tej strefy wyłączony i w związku z tym opłaty za parkowanie nie były pobierane. Obecnie obowiązująca uchwała Rady Miejskiej D. nr XV/114/11 z dnia 28 listopada 2011 r w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania (...) i granice strefy płatnego parkowania w formie graficznej stanowiące załącznik do uchwały potwierdzają, która część Rynku nie jest drogą publiczną. W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia 20 listopada 2012 r. stwierdził, że droga gmina Rynek w D., otrzymała statut drogi gminnej w związku z rozporządzeniem Wojewody W. numer 1/94 z dnia 10 lutego 1994 r. oraz przepisami art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. z dnia 29 października 1998 r.). Tym samym od dnia 8 marca 1994 r. Rynek (jako całość) jest drogą gminną (wcześniej lokalną) i żadna inna uchwała rady gminy do dnia dzisiejszego tego stanu nie zmieniła. Jest błędnym twierdzeniem, że wyłączenia części Rynku jako drogi gminnej, rada gminy może dokonać na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o drogach publicznych. Zresztą podjęta przez Radę Miasta uchwała o przebiegu dróg gminnych z dnia 31 marca 2008 r., sporną część Rynku "zalicza do dróg gminnych". Przedłożony przez stronę skarżącą załącznik do uchwały RM D. z dnia 27 czerwca 2005 r. nr XLIII/291/05, wskazuje że ustanowiono strefę płatnego parkowania na całości drogi gminnej Rynek i opłaty parkingowe na całej części drogi gminnej Rynek były pobierane, co wynika choćby z tytułu wykonawczego [...], gdzie treść dokumentu jasno wskazuje na fakt pobierania opłat za parkowanie pojazdu w części drogi gminnej Rynek, która to część wedle organu "nie jest i nie była drogą gminną". Tym samym skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z tytułu wykonawczego [...] wystawionego przez UM w D. oraz o zobowiązanie dostarczenia całości dokumentacji związanej z prowadzoną egzekucją pod tym tytułem przez UM w D. Przedłożony przez organ załącznik do uchwały nr XV/114/11 RM D. z dnia 28 listopada 2011 r. nie może dotyczyć przedmiotowej sprawy rozpoznawanej przez Sąd, ponieważ uchwała ta obowiązuje od dnia 25 stycznia 2012 r., a więc nie dotyczy to okresu dotyczącego informacji publicznej o jaką wystąpiła strona skarżąca wnioskiem z dnia 1 sierpnia 2011 r. W trakcie rozprawy pełnomocnik organu odnosząc się do zarzutów strony skarżącej podał, że informacja z rejestru gruntów dołączona do pisma z dnia 8 października 2012 r. odzwierciedla stan faktyczny. Informacja ta pochodzi z udostępnionej Gminie przez Starostwo Powiatowe bazy informatycznej ewidencji gruntów, w celu ich wykorzystania przez urząd do bieżącej działalności między innymi celów geodezyjnych, podatkowych. Skarżony organ podtrzymał swoje stanowisko i dodał, że część Rynku przy budynku nr [...] nie jest drogą gminną. Powoływany przez skarżącego tytuł wykonawczy nie dotyczy skarżącego, lecz egzekucji administracyjnej przeciwko M. K. odnośnie naliczonych przez Burmistrza trzech opłat dodatkowych związanych z nieuiszczeniem opłat w strefie płatnego parkowania. Dotyczy to opłat dodatkowych za parkowanie w Rynku w dniu 2 marca 2007 r., 13 lipca 2007 r. i 5 września 2007 r. Wszystkie te opłaty dotyczą płatnej strefy parkowania, nie zaś sektora Rynku przy budynku nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2002, nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a.. obejmuje również bezczynność organu. Rozpoznając merytorycznie skargę należy podnieść, uznając w tym zakresie, za trafne stanowisko organu, że w literaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie, lub gdy nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. T. Woś, M. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis-Nexis" (Warszawa 2005, str. 86). Wniesienie skargi na milczenie jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Lexis-Nexis", Warszawa 2006, str. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Według skarżącego organ nie załatwił jego wniosku z dnia 1 sierpnia 2011 r., albowiem pomimo upływu terminu przewidzianego do odpowiedzi organ, wnioskowanej informacji publicznej nie udzielił. Jedynie pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. poinformował, że obszar Rynku przy budynku nr [...] nie jest pasem drogowym w sensie ustawy o drogach publicznych. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje to, że pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek, którą skarżący otrzymał w dniu 11 sierpnia 2011 r. W tej sytuacji istotna dla rozpoznania skargi jest treść wniosku, który stanowi, że skarżący wnosi o przesłanie skanów wszystkich decyzji (zgód) od 2000 r. na zajęcie pasa drogowego drogi gminnej w D. Rynek [...] - pod reklamę biura wyborczego senatora S.J. (zajęcie pasa drogowego udokumentowane w aktach sprawy [...]). W związku z treścią wniosku należało uznać, że organ zareagował na żądanie wnioskującego i udzielił żądanych informacji, nie będąc w zwłoce z udzieleniem informacji. Art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Nie można zatem uznać, że organ w jakikolwiek sposób pozostał bezczynny wobec wniosku strony skarżącej. Pisma skierowane do skarżącego stanowią niewątpliwie przejaw aktywności organu wobec żądania skarżącego. Odnośnie przesłania skanów wszystkich decyzji (zgód) od 2000 r. na zajęcie pasa drogowego drogi gminnej w D. Rynek [...] - pod reklamę biura wyborczego senatora S. J. należy stwierdzić, że stosownie do art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2007 r., nr 19, poz. 115 ze zm.) drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie tej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych, tj. następujące kategorie dróg: drogi krajowe, drogi wojewódzkie, drogi powiatowe i drogi gminne – art. 2 ust. 1 cytowanej ustawy. Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych ( art. 7 ust. 1). Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu ( art. 7 ust. 2), a ustalenie przebiegu istniejących dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy ( art. 7 ust. 3). W uchwale Rady Miejskiej D. nr XXII/144/08 z dnia 31 marca 2008 r. w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg gminnych w granicach administracyjnych miasta D. dokładnie wskazano przebieg drogi publicznej gminnej o nazwie Rynek. Obejmuje ona obszar od ulicy [...] do ulicy [...], co obrazuje plan sytuacyjny stanowiący załącznik nr 2 do powyższej uchwały. Powyższa uchwała wraz z załącznikiem potwierdza, że odpowiedź udzielona skarżącemu w dniu 8 sierpnia.2011 r. była prawidłowa i w pełni uzasadniona, bowiem obszar przy budynku Rynek [...] nie jest pasem drogowym. Tym samym organ wykonał czynności niezbędne w opisanych okolicznościach. Nie pozostawał zatem w bezczynności na dzień złożenia skargi. Zainteresowany złożył skargę 16 sierpnia 2011 r. po otrzymaniu informacji pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. W związku z faktem, że zasadnicza część skargi dotyczy wykazania, że skarga na bezczynność organu w udzieleniu informacji nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia Sąd tylko zauważa, że istotnie orzecznictwo wyraziło taki jednoznaczny pogląd. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.