IV SAB/Wr 97/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie załatwienia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Rejonowego Policji w J. z dnia [...], nr [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 kwietnia 2017 r. K. M. (zwany dalej stroną lub skarżącym), reprezentowany przez swojego teścia – Z. N., wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie załatwienia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Rejonowego Policji w J. z dnia 28 kwietnia 1995 r., nr [...] wydanej w sprawie przyznania pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Zarządzeniem z dnia 3 lipca 2017 r., strona skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie odpisu oryginalnie podpisanej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie pouczono skarżącego, że Z. N. jako jego teść, nie może reprezentować go przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało początkowo wysłane na adres wynikający z dołączonego do skargi pełnomocnictwa (R.[...] , [...]M.), a następnie zaś – wobec zwrotu niepodjętej w terminie przesyłki pocztowej – na adres skarżącego wynikający z akt administracyjnych sprawy (ul. [...], [...] P.). Wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 16 sierpnia 2017 r. W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 23 sierpnia br., wskazany brak formalny skargi nie został jednak usunięty. Nadmienić również należy, że wniosek Z. N. z dnia 22 sierpnia 2017 r. o ustanowienie dla skarżącego kuratora został oddalony postanowieniem referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 25 września 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 97/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto jak wynika z § 3 cytowanego przepisu, do każdego pisma procesowego, w tym także i do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo (skargę) wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl zaś art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W stanie faktycznym niniejszej sprawy, skarga została popisana przez teścia strony – Z. N. , który dołączył do niej odpis pełnomocnictwa procesowego. Jak wynika jednak z treści art. 35 § 1 p.p.s.a., powinowaty skarżącego, niebędący adwokatem lub radcą prawnym, nie może reprezentować go w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie został on bowiem ujęty w katalogu osób uprawnionych wymienionych w tym przepisie. Dlatego też to skarżący został wezwany do osobistego podpisania skargi bądź też do nadesłania jej podpisanego odpisu, z tym pouczeniem, że nieusunięcie barku formalnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 459), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia dostrzeżonego braku formalnego skargi zostało doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 16 sierpnia 2017 r. Zatem termin na jego usunięcie upływał z dniem 23 sierpnia 2017 r., który wypadał w środę. W zakreślonym czasie strona skarżąca nie podpisała jednak skargi, ani nie nadesłała jej oryginalnie podpisanego odpisu. Wobec powyższego wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.