IV SO/Wr 1/09

PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-05-07

Skład orzekający: Lidia Serwiniowska, Małgorzata Masternak-Kubiak, Wanda Wiatkowska-Ilków

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy opóźnienie w przekazaniu skargi do sądu administracyjnego, spowodowane pracami remontowymi w urzędzie, może stanowić podstawę do wymierzenia grzywny Gminie?
Ratio decidendi
Sąd może wymierzyć grzywnę organowi za niezastosowanie się do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie, jeśli opóźnienie nie jest usprawiedliwione. Remont w urzędzie nie może zakłócać jego pracy i powodować negatywnych konsekwencji dla stron postępowań, a zatem nie stanowi okoliczności usprawiedliwiającej zwłokę w przekazaniu skargi.
Stan faktyczny
Wojewoda D. złożył wniosek o wymierzenie Gminie Miejskiej Z. Ś. grzywny za zwłokę w przekazaniu skargi na uchwałę Rady Miejskiej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarga została wniesiona przez Wojewodę 14 kwietnia 2008 r., a wpłynęła do Urzędu Miejskiego 17 kwietnia 2008 r. Gmina przekazała skargę do Sądu dopiero 7 października 2008 r., co stanowiło ponad sześciomiesięczne opóźnienie. Gmina tłumaczyła zwłokę pracami remontowymi i przenoszeniem dokumentacji, jednak Sąd uznał te przyczyny za nieusprawiedliwiające.
Rozstrzygnięcie
I. Wymierzono Gminie Miejskiej Z. Ś. grzywnę w wysokości 3.000 zł. II. Zasądzono od Gminy Miejskiej Z. Ś. na rzecz Wojewody D. kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Protokolant Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2009 r. sprawy z wniosku Wojewody D. o wymierzenie Gminie Miejskiej Z. Ś. grzywny za nieprzekazanie skargi w trybie art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: I. wymierzyć Gminie Miejskiej Z. Ś. grzywnę w wysokości 3.000 zł (trzy tysiące) złotych; II. zasądzić od Gminy Miejskiej Z. Ś. na rzecz Wojewody D. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 13 stycznia 2009 r. Wojewoda D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Gminie Z. Ś. grzywny, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Motywując wniosek Wojewoda D. podał, iż pismem z dnia 14 kwietnia 2008 r., za pośrednictwem Rady Miejskiej w Z. Ś., wniósł skargę do tutejszego Sądu na uchwałę Rady Miejskiej w Z. Ś. Nr [...] w sprawie regulaminu przyznawania dodatków oraz innych składników wynagrodzenia dla nauczycieli zatrudnionych w szkołach lub placówkach prowadzonych przez Gminę Z. Ś. Jak dalej wskazał wnioskodawca, skarga do Urzędu Miejskiego w Z. Ś. wpłynęła dnia 17 kwietnia 2008 r. Pismem z dnia 16 grudnia 2008 r. Wojewoda zwrócił się do Przewodniczącego Rady Miejskiej o udzielenie informacji odnośnie daty przekazania Sądowi skargi. W odpowiedzi, uzyskanej dnia 19 grudnia 2008 r., wnioskodawca otrzymał pismo Przewodniczącego Rady informujące, że skarga została przekazana Sądowi w dniu 7 października 2008 r. Jak podniósł wnioskodawca, od momentu wniesienia skargi na uchwałę do momentu jej przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu upłynęło 6 miesięcy, co stanowi naruszenie art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpowiadając na wniosek Wojewody D., Gmina Miejska w Z.Ś. wniosła o niewymierzanie grzywny wyjaśniając, że ponad czteromiesięczne opóźnienie w przesłaniu skargi spowodowane zostało pracami remontowymi w Urzędzie Miejskim oraz przenoszeniem dokumentacji Biura Rady Miejskiej. Nie było to działanie celowe ani zamierzone, a uchybienie wynikało jedynie z powyżej wskazanych okoliczności, które były sytuacją losową i incydentalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Redakcja tego przepisu, którego celem jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonywania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., w myśl której Sąd może orzec o nałożeniu grzywny wskazuje, że podejmując rozstrzygnięcie Sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a nie tylko sam fakt naruszenia tego przepisu. W szczególności do okoliczności takich należy okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny niewypełnienia obowiązku w terminie, a także okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Na podstawie analizy akt sprawy Sąd stwierdził, iż skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Z. Ś. Nr [...] z dnia [...] w sprawie regulaminu przyznawania dodatków oraz innych składników wynagrodzenia dla nauczycieli zatrudnionych w szkołach lub placówkach prowadzonych przez Gminę Z. Ś. Wojewoda D wniósł, za pośrednictwem Rady Miejskiej w Z. Ś, dnia 14 kwietnia 2008 r. Odbiór przesyłki zawierającej skargę potwierdził pracownik Urzędu Miejskiego w Z. Ś. w dniu 17 kwietnia 2008 r., opatrując zwrotne potwierdzenie odbioru podpisem oraz pieczęcią Urzędu Miejskiego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga została przekazana dnia 9 października 2008 r. i w konsekwencji zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wr 494/08. Wymierzając organowi grzywnę w wysokości 3000 zł Sąd wziął pod uwagę, iż od chwili gdy skarga wpłynęła do Urzędu Miejskiego w Z. Ś., tj. od dnia 17 kwietnia 2008 r., do momentu jej przekazania w dniu 9 października 2008 r. tutejszemu Sądowi, upłynęło niemal pół roku, chociaż z przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. wprost wynika trzydziestodniowy termin na dokonanie tej czynności. W tym czasie, zdaniem Sądu, nie nastąpiły żadne wydarzenia, które mogłyby w jakikolwiek sposób usprawiedliwić zwłokę organu. Do okoliczności tych nie można zaliczyć trwającego wówczas w Urzędzie remontu, gdyż przeprowadzany remont nie może zakłócać jego pracy, która musi być zorganizowana w sposób nie powodujący ujemnych konsekwencji m.in. dla stron postępowań. W kwestii zaś wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, iż ustawodawca do uznania Sądu pozostawił ustalenie jej kwoty, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wobec powyższego, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło