IV SO/Wr 1/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. D. o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. wymierzyć Prezydentowi W. grzywnę w kwocie 50 (słownie: pięćdziesiąt) złotych; II. zasądzić od Prezydenta W. na rzecz R. D. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W piśmie z dnia 5 stycznia 2015 r. R. D. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi W., wskazując jako podstawę art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli skarga nie została przekazana Sądowi w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że skarżąca złożyła wniosek o ukaranie grzywną za nieprzekazanie w terminie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie zawisłej przed tut. Sądem, sygn. akt IV SAB/Wr 221/14. Zdaniem organu wniosek jest niezasadny i powinien być oddalony w całości. Wskazano, że skarga wpłynęła do Urzędu Miasta W. w dniu 21 sierpnia 2014 r. Odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy została wysłana do Sądu w dniu 5 września 2014 r., co oznacza, że zachowano 15-dniowy termin na przekazanie sprawy. Zdaniem organu, nawet gdyby Sąd stwierdził, że przekroczenie wskazanego terminu jest niewielkie to grzywna nie powinna zostać nałożona. W dniu 21 stycznia 2015 r. zapadł wyrok oddalający skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (sygn. akt IV SAB/Wr 221/14). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej p.p.s.a. - w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. zobowiązuje natomiast organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, do przekazania sądowi administracyjnemu wniesionej skargi wraz z odpowiedzią w terminie 30 dni, przy czym termin ten w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej został skrócony przez ustawodawcę do 15 dni (art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Jak wynika z akt sprawy IV SAB/Wr 221/14 - w dniu 21 sierpnia 2014 r. do Urzędu Miejskiego W. wpłynęła skarga R. D. z dnia 18 sierpnia 2014 r. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność tego organu polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej na wniosek z dnia 8 maja 2014 r. W dniu 12 września 2014 r. organ przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy). Pismem z dnia 5 stycznia 2015 r. skarżąca "rozszerzyła" skargę o wniosek, by na podstawie art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a. zobowiązanemu do udostępnienia informacji publicznej wymierzyć grzywnę, jeżeli skarga nie została przekazana do Sądu w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. W sytuacji występującej w sprawie wniosek o wymierzenie grzywny jest zatem uzasadniony, bowiem skarga została przekazana Sądowi z 7 - dniowym opóźnieniem. Należy podkreślić, że grzywna, o której mowa w art. 55 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny i jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami i swoim stanowiskiem, ale także jest sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. W przesłance wymierzenia grzywny, o której mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. – "niezastosowania się do obowiązków" mieści się zaś nie tylko nieprzekazanie skargi do sądu, ale również zwłoka w jej przekazaniu. Ustalając wysokość grzywny w kwocie 50 zł, Sąd miał na uwadze przepis art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., który nie przewiduje dolnej jej granicy. W świetle tych przepisów sąd orzeka o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzając grzywnę Sąd miał na uwadze, że organ skargę przekazał, dopełniając obowiązków, o których mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Okoliczność ta - podobnie jak i rozmiar opóźnienia (7 dni) – mają wpływ na wysokość grzywny. Bezspornie bowiem znacznie bardziej naganne jest zachowanie organu, który skargi w ogóle nie przekazał albo przekazał ją ze znacznym i nieusprawiedliwionym opóźnieniem. Powyższe wskazuje na brak lekceważącego stosunku organu do wynikającego z przepisów ustawy obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu dlatego nieuzasadnione jest nakładanie na ten organ grzywny w wyższej wysokości. Z tych względów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach wydano na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.