IV SO/Wr 10/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie zaniechania przez Komornika Sądowego czynności zawiadomienia o przyznaniu przez MOPS w B. świadczenia z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej oraz niewykonania żadnych czynności dotyczących spłaty zaległości w zlikwidowanym funduszu alimentacyjnym i przyznania zadośćuczynienia postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r., sygn. akt IV SO/Wr 10/14 oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych przed wszczęciem postępowania sądowego w przedmiocie zaniechania przez komornika sądowego czynności zawiadomienia o przyznaniu przez MOPS w B. świadczenia z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej oraz niewykonania żadnych czynności dotyczących spłaty zaległości w zlikwidowanym funduszu alimentacyjnym i przyznania zadośćuczynienia. W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono, że skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, o której mowa w art. 247 Prawa o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż przedmiot skargi nie spełniałby warunków określonych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wskazuje jakie akty i czynności podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ sąd ten nie jest właściwy w sprawach skarg na niewykonanie przez komornika sądowego czynności wskazanych w powyższym wniosku o przyznanie prawa pomocy ani też w sprawach dotyczących zadośćuczynienia. W okresie biegu terminu do wniesienia zażalenia od powyższego postanowienia Sądu z dnia 16 maja 2014 r. oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy przed wszczęciem postępowania sądowego skarżący, dnia 28 maja 2014 r., nadał w urzędzie pocztowym kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, lecz w szerszym zakresie, obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie radcy prawnego, wskazując w nim w rubryce nr 3.1 obejmującej przedmiot zaskarżenia, postanowienie Sądu z dnia 16 maja 2014 r. Po rozpoznaniu tego wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 16 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SO/Wr 10/14 umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (pkt I sentencji) i oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego (pkt II sentencji). W jego uzasadnieniu wskazano, że oceny, iż skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi nie zmienia fakt, że kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w okresie biegu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 16 maja 2014 r. oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji postępowanie wszczętym kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych zostało umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej ustanowienia radcy prawnego z urzędu został oddalony na podstawie art. 247 tej ustawy. Postanowienie to zostało doręczone matce skarżącego w dniu 26 czerwca 2014 r. W okresie biegu terminu do wniesienia zażalenia od powyższego postanowienia Sądu z dnia 16 czerwca 2014 r. umarzającego postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych(pkt I sentencji) i oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego (pkt II sentencji) skarżący, dnia 28 czerwca 2014 r., nadał w urzędzie pocztowym kolejny wniosek z dnia 28 czerwca 2014 r., o przyznanie prawa pomocy w zakresie, obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie radcy prawnego, wskazując w nim w rubryce nr 3.1 obejmującej przedmiot zaskarżenia, postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2014 r. Wyjaśnił przy tym, że żąda aby uznano jego wniosek o przyznanie prawa pomocy za zasadny oraz że żąda prawa pomocy w celu napisania zażalenia. W uzasadnieniu kolejnego wniosku opisał swoją sytuację materialną. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega powyższy kolejny (trzeci) wniosek skarżącego nadany w urzędzie pocztowym i podpisany dnia 28 czerwca 2014 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. Z treści art. 245 § 2 p.p.s.a. wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym. Kolejny wniosek skarżącego z dnia 28 czerwca 2014 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, złożony w okresie biegu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2014 r. umarzające postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (pkt I sentencji) i oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego (pkt II sentencji), jest bezprzedmiotowy. O bezprzedmiotowości postępowania wszczętego tym wnioskiem świadczy fakt, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 16 czerwca 2014 r. wskazano, że Sąd postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy przed wszczęciem postępowania sądowego z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a, zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. Skarga ta miałaby dotyczyć bowiem zaniechania przez komornika sądowego czynności zawiadomienia o przyznaniu przez MOPS świadczenia z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej oraz niewykonania żadnych czynności dotyczących spłaty zaległości w zlikwidowanym funduszu alimentacyjnym i przyznania zadośćuczynienia. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 16 czerwca 2014 r. stwierdzono ponadto, że skarżący nadal żąda przyznania prawa pomocy w celu sporządzenia skargi na czynność, wobec której wojewódzki sąd administracyjny w postanowieniu z dnia 16 maja 2014 r, stwierdził, że nie podlega ona zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W uzasadnieniu tego postanowienia z dnia 16 czerwca 2014 r,. podkreślono, że oceny dotyczącej bezzasadności skargi nie zmienia fakt, że kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w okresie biegu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 16 maja 2014 r. oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej zaś sprawie skarżący również żąda przyznania prawa pomocy w celu wniesienia kolejnego zażalenia, tj. na postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2014 r., co oznacza, że żądanie to dotyczy przyznania prawa pomocy także przed wszczęciem postępowania sądowego na czynność, która nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Ponadto na podstawie art. 227 § 2 p.p.s.a. zażalenie w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, jest wolne od wpisu. Z tych względów postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia 28 czerwca 2014 r. podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.