IV SO/Wr 10/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 5 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy z wniosku M. C. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Szkoły Podstawowej w Wykrotach za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Dyrektorowi Szkoły Podstawowej w Wykrotach grzywnę w wysokości 300 zł (trzysta złotych); II. zasądzić od Dyrektora Szkoły Podstawowej w Wykrotach na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 20 V 2025 r. M. C. (dalej "wnioskodawca") wystąpił o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Szkoły Podstawowej w W. (dalej "organ") za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargi na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w W. z 8 III 2025 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 25 VI 2024 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarga została złożona do organu w dniu 8 III 2025 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej. Jednak pomimo upływu ustawowego terminu organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi organ wskazał, że odpowiedział na wniosek skarżącego z 25 VI 2024 r. pismami z dnia 8 i 9 VII 2024 r. Jednocześnie organ podkreślił, że wnioskodawca składa duże ilości wniosków o udostępnienie informacji publicznej, skutkujących paraliżem organu oraz brakiem możliwości realizowania podstawowego zadania tj. edukacji. Okolicznością znaną Sądowi z urzędu jest, że skarga wraz z aktami administracyjnymi została przekazana do Sądu w dniu 20 VI 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy z 6 IX 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, ze zm.), dalej "udip", do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej "ppsa", z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Zgodnie z art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ppsa). W myśl natomiast art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości ustalanej zgodnie z art. 154 § 6 ppsa), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. W okolicznościach sprawy skarga na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w W. została przesłana przez skarżącego za pomocą systemu e-Doręczeń w dniu 8 III 2025 r. i w tym też dniu została przez organ odebrana, co potwierdza załączony do wniosku dokument potwierdzający otrzymanie przez organ skargi (k-15 akt sądowych). Organ powinien był więc przekazać skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie do dnia 24 III 2025 r., zaś uczynił to dopiero w dniu 20 VI 2025 r. Argument dużej ilości wniosków kierowanych przez skarżącego do organu o udzielenie informacji publicznej nie ma w sprawie znaczenia. Rozpatrywany wniosek dotyczy terminowości przekazania skargi do Sądu, a nie udzielenia informacji publicznej. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 300 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 ppsa w zw. z art. 21 pkt 1 udip wymierzył grzywnę, orzekając o tym w punkcie I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 ppsa.