IV SO/Wr 12/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 listopada 2017 r. sygn. akt IV SO/Wr 12/17 utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 maja 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z wniosku Z.R. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. za nie przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: odmówić wykładni powyższego postanowienia. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2017 r. sygn. akt IV SO/Wr 12/17 utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 maja 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z wniosku Z. R. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. za nie przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Pismem z dnia 8 grudnia 2017 r. skarżący wniósł o wykładnię powyższego orzeczenia, wskazując, że doręczone orzeczenie jest dla niego niezrozumiałe i budzi wątpliwości w jakim trybie rozstrzyga. W uzasadnieniu wniosku skarżący nadto podniósł, że przed zaskarżeniem jakiegokolwiek orzeczenia na drodze instancyjnej należy spytać sąd o "jego emocje w trakcie orzekania o sprawie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek ten nie jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd, który wydał orzeczenie rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja orzeczenia jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku (lub postanowienia – por. art. 166 p.p.s.a.). W ocenie Sądu z taką sytuacją nie mamy do czynienia w badanej sprawie. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 listopada 2017 r. jest jasne zarówno w zakresie sentencji, jak i jego uzasadnienia. W sposób jednoznaczny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny odmówienia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec tego trudno przyjąć, że postanowienie to wymaga niezbędnej wykładni. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniosek o dokonanie wykładni jest w istocie polemiką z rozstrzygnięciem Sądu, bowiem skarżący podnosi jedynie, że jest niezadowolony z rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.