IV SO/Wr 15/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia A. Dz. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 lutego 2011 r., sygn. IV KO 25/11 postanawia: odrzucić zażalenie. W dniu 22 lutego 2011 r. Przewodniczący Wydziału IV wydał zarządzenie sygn. IV KO 15/11 o przekazaniu skargi A. Dz. z dnia 17 lutego 2011 r. Burmistrzowi Dz., jako mylnie skierowanej do tutejszego Sądu. O wykonaniu powyższego zarządzenia skarżący został poinformowany pismem z tego samego dnia. Pismem z dnia 28 lutego 2011 r. A Dz. wniósł do tutejszego Sądu zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 22 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Podkreślenia wymaga, iż ani z zaprezentowanego wyliczenia, ani z innych przepisów powołanej ustawy nie wynika, aby przysługiwało zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie przekazania mylnie skierowanej do Sądu skargi organowi właściwemu. W związku z powyższym, zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić, o czym na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono w sentencji postanowienia. 1