IV SO/Wr 18/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku Ł. M. o wymierzenie grzywny Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w D. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w D. grzywnę w kwocie 1 000 zł (tysiąc złotych); 2. zasądzić od Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] V 2018 r. Ł. M. (dalej jako "wnioskodawca") wniósł do tutejszego Sądu o wymierzenie grzywny Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w D. (dalej "organ") za nieprzekazanie skargi z dnia [...] III 2018 r. (wraz z aktami i odpowiedzią na skargę) w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i sanitarnych. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że tutejszy Sąd powołaną wyżej skargę z dnia [...] III 2018 r., wniesioną do Sądu bezpośrednio, przesłał organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Pomimo tego, organ nie nadesłał odpowiedzi na skargę oraz akt, co uzasadnia wymierzenie grzywny. W odpowiedzi na wniosek organ stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. Wyjaśnił, że pismem z dnia [...] XII 2017 r. wnioskodawca wskazywał na niewłaściwe warunki sanitarne na terenie łaźni [...] Aresztu Śledczego w D. Pismo to zostało przekazane organowi dnia [...] XII 2017 r. i stanowiło podstawę przeprowadzenia czynności kontrolnych. Z uwagi jednak na konieczność otrzymania przez kontrolerów stosownych przepustek oraz uzgodnienia terminu kontroli z administracją aresztu do kontroli można było przystąpić dopiero w dniu [...] III 2018 r., co też uczyniono. O sposobie załatwienia sprawy poinformowano wnioskodawcę pismem z dnia [...] IV 2018 r. (znak [...]). Okolicznością znaną Sądowi z urzędu jest, że skarga została organowi przekazana przez tutejszy Sąd w dniu [...] III 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek należało uznać za zasadny. Jak wynika z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz.1369, ze zm.) - dalej "ppsa" –organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Stosownie zaś do art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. O treści powyższych unormowań organ został zresztą pouczony w piśmie sądowym z dnia [...] III 2018 r., sygn. akt [...], przekazującym organowi skargę. Obowiązek przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę ma charakter bezwzględny. Spoczywa na organie administracji niezależnie od tego, czy uznaje on skargę za zasadną, aktualną, dopuszczalną oraz czy w jego ocenie przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Nie ulega bowiem wątpliwości, że o losach skargi wniesionej do sądu administracyjnego może rozstrzygać wyłącznie ten sąd, nie zaś organ, za pośrednictwem którego ten środek prawny został wniesiony. Poprzez wniesienie skargi sądowoadministracyjnej jednostka realizuje bowiem konstytucyjne prawo do sądu, zaś zaniechania organu administracji w zakresie obowiązkowych czynności materialno-technicznych nie mogą jednostce zamykać drogi do sądu. Stąd też sąd administracyjny wyposażony został w kompetencje w zakresie stosowania środka dyscyplinująco-prewencyjnego w postaci możliwości ukarania grzywną, w ostateczności w możliwość rozstrzygnięcia sprawy na podstawie odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi wątpliwości. W okolicznościach niniejszej sprawy do chwili obecnej nie została przez organ przekazana skarga wnioskodawcy wraz z odpowiedzią i aktami sprawy, co uzasadnia wymierzenie grzywny. Organ w odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną w istocie nie odniósł się do wniosku o wymierzenie grzywny i nie wskazał przyczyn, dla których poniechał przekazania skargi na przewlekłość. Z kontekstu jedynie można domyślać się, że wynikało to zapewne z uznania za załatwioną sprawy stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i sanitarnych. Taki stan rzeczy nie zwalniał jednak organu z realizacji obowiązku z art. 54 § 2 ppsa, który – jak wyżej wskazano – ma przecież charakter bezwzględny. Określając wysokość grzywny, Sąd wziął z jednej strony pod uwagę konieczność oddziaływania stosowanego środka oraz fakt nieprzekazania skargi do chwili orzekania w przedmiocie grzywny, z drugiej zaś - uwzględnił niezbędną proporcję wysokości grzywny w stosunku do konsekwencji, jakie poniósł wnioskodawca w związku z zaniechaniem organu. Nie może bowiem ujść uwadze Sądu, że nieprzekazaną skargą wnioskodawca kwestionował przewlekłość w zakresie czynności, których ostatecznie dokonano, a o ich wyniku poinformowano go pismem z dnia [...] IV 2018 r. (znak [...]). Złożenie więc, miesiąc później, wniosku o ukaranie organu grzywną nie ma już bezpośredniego związku z dochodzeniem praw, których dotyczyła skarga. O kosztach Sąd orzekł na zasadzie art. 200, art. 209 i art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 ppsa, biorąc pod uwagę kierunek rozstrzygnięcia oraz poniesione przez wnioskodawcę koszty w tytułu uiszczonego wpisu wysokości 100 zł.