IV SO/Wr 21/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy z wniosku B. D. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Burmistrzem D. a Burmistrzem Ż. w przedmiocie sprawienia pogrzebu postanawia: uznać się niewłaściwym i przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Pismem z 19 maja 2015 r. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w D., działając na podstawie upoważnienia udzielonego przez Burmistrza D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem D. (Dyrektorem Ośrodka Pomocy Społecznej w D.) a Burmistrzem Ż. (Kierownikiem Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ż.) w sprawie sprawienia pogrzebu W. Ś. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Jak stanowi art. 13 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla który zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie natomiast do treści art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. spory, o których mowa w art. 4 powoływanej ustawy rozstrzygane są przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z przytoczonych przepisów wynika zatem jednoznacznie, że sądem właściwym do rozpoznania wniosku o rozstrzygnięcie przedmiotowego sporu o właściwość będzie Naczelny Sąd Administracyjny. Stąd też tutejszy Sąd uznając się niewłaściwym, zobowiązany był do przekazania sprawy sądowi właściwemu zgodnie z dyspozycją art. 59 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.