IV SO/Wr 22/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 3 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Y. Y. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 600 (słownie: sześćset) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz Y. Y. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 27 kwietnia 2023 r. Y. Y. (na dzień złożenia wniosku małoletni, reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego T. R.; obecnie pełnoletni - dalej nazywany: stroną, wnioskodawcą), wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej: Wojewoda, organ) grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 20 stycznia 2023 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W uzasadnieniu wniosku skarżący (reprezentowany przez radcę prawnego) wskazał, że pismem z dnia 20 stycznia 2023 r. wniósł za pośrednictwem Wojewody skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Do dnia złożenia wniosku skarga ta nie została przekazana do Sądu. W załączeniu do wniosku skarżący przedłożył odpis skargi wraz z dowodem jej nadania w dniu 24 stycznia 2023 r. w placówce operatora pocztowego. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie w całości. Uzasadniając swoje stanowisko Wojewoda podniósł, że skarga na bezczynność organu została przekazana do Sądu z opóźnieniem spowodowanym działaniem samej strony, gdyż do organu wpłynęło w krótkim czasie oprócz skargi również: ponaglenie, wniosek o wydanie zaświadczenia oraz wniosek o wgląd w akta sprawy. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że skarga na bezczynność organu wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 5 września 2023 r. i została zrejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 377/23. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek strony o wymierzenie organowi grzywny zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 u.p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 u.p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 u.p.p.s.a. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 u.p.p.s.a., ma charakter mieszany dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Czynność przekazania skargi do sądu administracyjnego jest czynnością z zakresu postępowania sądowego w sprawie sądowoadministracyjnej i ma istotny wpływ na sprawność tego postępowania. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.) - to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. W okolicznościach faktycznych sprawy nie ulega wątpliwości, że organ nie wywiązał się z ustawowego obowiązku przekazania do sądu administracyjnego skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami w terminie określonym w art. 54 § 2 u.p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarga na bezczynność organu wpłynęła do organu w dniu 26 stycznia 2023 r. Organ powinien był więc przekazać skargę do Sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej w dniu 27 lutego 2023 r., czego jednak nie uczynił. Skarga została przekazana do tutejszego Sądu dopiero w dniu 1 września 2023 r. (data wpływu do Sądu 5 września 2023 r.) wraz z odpowiedzią organu na wniosek o ukaranie grzywną. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał wniosek strony za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości sześćset złotych. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi, okres zwłoki organu (6 miesięcy), jak również fakt, że skarga wraz z aktami sprawy została przekazana dopiero wskutek złożenia przez stronę wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W ocenie Sądu grzywna w ww. wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Z powyższych względów, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 u.p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 64 § 3 u.p.p.s.a.