IV SO/Wr 24/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia Z. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt IV KO 90/10 postanawia odrzucić zażalenie. W dniu 25 listopada 2010 r. Przewodniczący Wydziału IV wydał zarządzenie o sygn. akt IV KO 50/10 przekazujące skargę Z. R. z dnia 24 listopada 2010 r. do Biura Rady Miasta W. jako mylnie skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. O wykonaniu powyższego zarządzenia skarżący został poinformowany pismem z tego samego dnia. Pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 25 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Z powyższego wyliczenia wynika, że zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie przekazania skargi organowi właściwemu jako mylnie skierowanej do Sądu nie przysługuje. W związku z powyższym, zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić, o czym na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono w sentencji postanowienia.