IV SO/Wr 24/10

PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-10-18

Skład orzekający: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o dokonanie wykładni postanowienia, który stanowi polemikę z rozstrzygnięciem sądu i podważa jego trafność, może być podstawą do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego?
Ratio decidendi
Wniosek o dokonanie wykładni postanowienia, który w istocie stanowi polemikę z rozstrzygnięciem sądu i podważa jego trafność, jest bezprzedmiotowy i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Ponadto, wstrzymanie wykonania postanowienia, które stało się prawomocne po oddaleniu zażalenia przez NSA, nie jest możliwe na podstawie art. 196 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, które zostało odrzucone postanowieniem WSA. Następnie skarżący zwrócił się do WSA o wyjaśnienie wątpliwości związanych z tym postanowieniem, a później wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego postanowienia, jednocześnie ponownie wnosząc o wyjaśnienie wątpliwości i wstrzymanie wykonania orzeczenia. WSA odmówił dokonania wykładni, a następnie umorzył postępowanie w zakresie wniosku o wykładnię i odmówił wstrzymania wykonania postanowienia.
Rozstrzygnięcie
I. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o dokonanie wykładni postanowienia; II. odmówił wstrzymania wykonania postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia [...] na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt IV KO 90/10 postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o dokonanie wykładni postanowienia; II. odmówić wstrzymania wykonania postanowienia. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SO/Wr 24/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie [...] na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt IV KO 90/10. Wnioskiem z dnia 6 sierpnia 2013 r., uzupełnionym w dniu 19 sierpnia 2013 r. skarżący, na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zwrócił się do Sądu o wyjaśnienie wątpliwości związanych z wydanym orzeczeniem. Pismem z dnia 10 września 2013 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia z dnia 23 grudnia 2010 r. Jednocześnie [...] wniósł o wstrzymanie wykonania tego orzeczenia oraz, na podstawie art. 158 p.p.s.a., ponownie wezwał Sąd do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem. Postanowieniem z dnia 13 września 2013 r., rozpoznając wniosek skarżącego z dnia 6 sierpnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił dokonania wykładni postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że w związku ze złożoną w dniu 10 września 2013 r. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia z dnia 23 grudnia 2010 r. Sąd wydał w dniu 18 października bieżącego roku odrębne postanowienie. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W realiach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że pismo skarżącego z dnia 10 września 2013 r. jest wnioskiem o dokonanie wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2010 r. odrzucającego zażalenie w niniejszej sprawie. Bezsporne jest także, iż tutejszy Sąd, postanowieniem z dnia 13 września 2013 r., w związku ze złożonym wcześniej wnioskiem w tym przedmiocie, odmówił dokonania wykładni tego postanowienia wskazując, że nie zachodziły ku temu przesłanki wynikające z art. 158 p.p.s.a. Rozpoznając ponowne żądanie skarżącego o dokonanie wykładni postanowienia zawarte w piśmie z dnia 10 września 2013 r. stwierdzić należy, że stanowi ono w istocie kolejną polemikę z rozstrzygnięciem Sądu, a argumentacja skarżącego znów sprowadza się do wskazania na błędny tok działania Sądu oraz podważenia trafności podjętego rozstrzygnięcia. W tej sytuacji uznać należy, że postępowanie wszczęte kolejnym i opartym na tych samych przesłankach wnioskiem skarżącego jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Odnosząc się natomiast do wniosku strony o wstrzymanie wykonania postanowienia tutejszego Sądu z dnia 23 grudnia 2010 r. odrzucającego jego zażalenie wskazać należy, że zgodnie z art. 196 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Podkreślenia wymaga, że [...] złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie z dnia 23 grudnia 2010 r., jednakże zażalenie to Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 16 marca 2011 r. oddalił, a postanowienie z dnia 23 grudnia 2010 r. stało się prawomocne. W tych okolicznościach brak zatem przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania tego orzeczenia. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 196 p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło