IV SO/Wr 28/10

Wrocław 5 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 3 grudnia 2010 r. w sprawie ze skargi A. D. na bezczynność Burmistrza D. postanawia: odrzucić zażalenie. A. D. wniósł w dniu 29 listopada 2010 r. skargę na bezczynność Burmistrza D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 3 grudnia 2011 r. skargę strony jako niewłaściwie wniesioną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przekazano do Burmistrza D., rejestrując ją w dzienniku korespondencji pod sygn. akt IV KO 96/10 i jednocześnie pismem z dnia 3 grudnia 2010 r. poinformowano skarżącego o treści art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (zwanej dalej p.p.s.a.). A.D. w dniu 27 grudnia 2010 r. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 3 grudnia 2010 r. z tym uzasadnieniem, że jest ono bezprzedmiotowe i rażąco narusza prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Natomiast zgodnie z przepisem art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV zatytułowanego środki odwoławcze (art. 173-197 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zaskarżone zażaleniem przedmiotowe zarządzenie przewodniczącego Wydziału IV jest w istocie zarządzeniem nadającym prawidłowy bieg skardze, niewłaściwie wniesionej bezpośrednio do sądu administracyjnego i nie zostało ono wymienione w powyższych przepisach jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 powołanej ustawy, nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 tej ustawy. Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje więc możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia. W konsekwencji zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co orzeczono jak w sentencji postanowienia.