IV SO/Wr 28/13

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. P. o ustanowienie adwokata a z urzędu przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Skarżący, przebywający w zakładzie karnym, pismem z dnia [...] złożył wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w skomplikowanej sprawie dotyczącej meldunku, którą prowadzi urząd miejski. Pismo to zostało zarejestrowane w dniu 19 września 2013 r. jako wniosek o przyznanie prawa pomocy przed wszczęciem postępowania sądowego. Wezwaniami referendarza sądowego z dni: 24 września 2013 r. i 8 października 2013 r. wezwano skarżącego do złożenia powyższego wniosku na urzędowym formularzu PPf z informacją, aby w rubryce nr 3 załączonego formularza dokładnie określić jaki akt (decyzja administracyjna), czynność lub bezczynność organu administracji będzie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Przesyłka, zawierająca wezwanie z dnia 24 września 2013 r. i urzędowy formularz, została zwrócona Sądowi z informacją, że skarżący przebywa w zakładzie karnym w innej miejscowości ze wskazaniem nowego adresu zakładu karnego. Na ten nowy adres zakładu karnego zostało wysłane wezwanie z dnia 8 października 2013 r. wraz z urzędowym formularzem, które również zostało zwrócone Sądowi z informacją, że skarżący przebywa w zakładzie karnym w innej miejscowości ze wskazaniem kolejnego nowego adresu zakładu karnego. Następnie wezwaniem referendarza sądowego z dnia 18 października 2013 r., wysłanym na kolejny nowy adres zakładu karnego, wezwano skarżącego do złożenia powyższego wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu na urzędowym formularzu PPf z informacją, aby w rubryce nr 3 załączonego formularza dokładnie określić jaki akt (decyzja administracyjna), czynność lub bezczynność organu administracji będzie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu, w którym w rubryce nr 3 obejmującej informację o przedmiocie zaskarżenia wskazał, iż wniosek ten dotyczy aktu wydanego przez określony wyżej Urząd Miejski dniu [...] nr [...] w sprawie bezprawnego wymeldowania i pozbawienia mieszkania. Z uzasadnienia tego wniosku wynika, że Wojewoda dwa razy uchylał w całości decyzję Prezydenta Miasta w przedmiocie wymeldowania. Do formularza tego dołączył decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w sprawie wymeldowania skarżącego. Pismem referendarza sądowego z dnia 7 listopada 2013 r. wezwano skarżącego o sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia, tj. podanie czy wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy decyzji organu I instancji czy załączonej do tego wniosku decyzji organu II instancji, tj. wspomnianej wyżej decyzji Wojewody z dnia [...] W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący, pismem z dnia [...], podał, że wniosek dotyczy postępowania administracyjnego o wymeldowanie – decyzji Prezydenta, który obecnie wydał już trzecią decyzję. Skarżący uzupełnił brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego podpisanie. W uzasadnieniu wniosku o ustanowienie adwokata skarżący podał, że przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa trzyletnią karę pozbawienia wolności i nie jest zatrudniony odpłatnie w tym zakładzie i nie otrzymuje zapomogi pieniężnej. Na koncie depozytowym nie posiada środków pieniężnych. Środki pieniężne do dyspozycji po opuszczeniu zakładu karnego wynoszą [...] zł (art. 126 § 1 kkw). Posiada zajęcie urzędu skarbowego. Wskazał, że nie posiada mieszkania ani innych nieruchomości oraz papierów i przedmiotów wartościowych. W świetle powyższego w rozpoznawanej sprawie przyjąć należy, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przed wszczęciem postępowania sądowego dotyczącego decyzji Wojewody z dnia [...]. nr [...] uchylającej decyzję Prezydenta Miasta z dnia [....] nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji własnej z dnia z dnia [...] w sprawie wymeldowania skarżącego i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania (k-30). Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wynika, że ustanowienie adwokata z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, należało zakwalifikować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przed wszczęciem postępowania sądowego. Prawo pomocy może być bowiem przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 zdanie pierwsze cytowanej ustawy). Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, że skarżący obecnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa kilkuletnią karę pozbawienia wolności i nie pozostaje w zatrudnieniu, a ponadto nie posiada środków finansowych do własnej dyspozycji, przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.