IV SO/Wr 31/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 14 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy z wniosku N. W. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy Twardogóra za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić wniosek. Wnioskiem z dnia 14 maja 2024 r. N. W. (dalej: wnioskodawczyni) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy Twardogóra (dalej: organ) grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wniesionej przez wnioskodawczynię na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 16 marca 2024 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia 16 września 2024 r. organ, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o odrzucenie wniosku, względnie o oddalenie wniosku w całości. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 5 września 2024 r., wnioskodawczyni została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia wniosku. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono wnioskodawczyni przy piśmie przewodnim z dnia 9 września 2024 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono wnioskodawczyni na podany we wniosku adres do korespondencji w dniu 12 września 2024 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 19 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek podlegał odrzuceniu. Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) organ, o którym mowa w art. 54 § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 p.p.s.a.). Wniosek o wymierzenie grzywny jest pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne, zatem w myśl art. 64 § 3 p.p.s.a. stosować do niego należy odpowiednio przepisy o skardze. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowym, merytoryczne rozpoznanie skargi (wniosku) poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga (wniosek) jest dopuszczalna m.in. gdy jest opłacona wpisem (w przypadku braku zwolnienia). Stwierdzenie braku tej przesłanki dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze (wnioskowi) dalszego biegu, co prowadzi do odrzucenia, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargi lub wniosku. Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawczyni została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia wniosku. Wymóg opłacenia wniosku wynika z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535) w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Bieg siedmiodniowego terminu do opłacenia wniosku, wobec doręczenia wnioskodawczyni wezwania w tym zakresie w dniu 12 września 2024 r., minął bezskutecznie w dniu 19 września 2024 r. (czwartek), albowiem wniosek nie został opłacony. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia wniosku na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skarga (wniosek), od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.