IV SO/Wr 37/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia [...] października 2019 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2019 r. Z. R. (dalej: strona, skarżący) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. (dalej: organ, SKO) grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia [...] października 2019 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Uzasadniając swoje żądanie skarżący wskazał, że w dniu [...] października 2019 r. wniósł do tutejszego Sądu za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. (dalej: MOPS) skargę na decyzję SKO z dnia [...] września 2019 r. nr [...]. Strona podkreśliła, że skarga z dnia [...] października 2019 r. adresowana była do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, o czym świadczył fakt, iż na drugiej stronie skargi zawarty był wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w sprawie. Skarżący podniósł, że przedmiotową skargę MOPS przekazał do SKO przy piśmie z dnia [...] października 2019 r. nr [...]. Dalej strona wskazała, że z doręczonej jej decyzji z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 2019 r. nr [...] wynika, że skarga z dnia [...] października 2019 r. wpłynęła do SKO i stała się podstawą do wydania przez ten organ ww. decyzji z dnia [...] listopada 2019 r. oraz postanowienia z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...]. Zdaniem skarżącego, skoro wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji organu z dnia [...] września 2019 r. złożył wcześniej, bezpośrednio w SKO, na odrębnym piśmie z dnia [...] października 2019 r., to należy stwierdzić, że na wniesioną do Sądu skargę na decyzję z dnia [...] września 2019 r. nr [...] - jaka wpłynęła do SKO w dniu [...] października 2019 r. - do dnia dzisiejszego nie została sporządzona odpowiedź organu oraz nie przekazano akt tej sprawy w terminie określonym w art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Powyższe - w ocenie strony - uzasadnia wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej kwocie. W odpowiedzi na wniosek z dnia [...] grudnia 2019 r. organ wniósł o jego odrzucenie, ewentualnie oddalenie, wskazując, że dopiero z wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny dowiedział się, że intencją strony zawartą w piśmie z dnia [...] października 2019 r. - które wpłynęło do SKO w dniu [...] października 2019 r. - było wniesienie skargi do WSA na decyzję z dnia [...] września 2019 r. nr [...], o czym miało świadczyć zawarcie na stronie drugiej tego pisma żądania o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. W związku z powyższym, w ocenie organu, termin na przekazanie akt sprawy i odpowiedzi na skargę winien być liczony od dnia wpływu do SKO wniosku strony z dnia [...] grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W orzecznictwie podnosi się, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie podkreśla się, że sąd administracyjny - rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności jak m.in.: charakter, pozycję i sytuację organu administracji, przykład jaki postępowanie tego organu daje innym, wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego, potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów, a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że z treści wniosku o wymierzenie organowi grzywny z dnia [...] grudnia 2019 r. wynika, iż intencją wnioskodawcy było przymuszenie organu do przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Wnioskodawca wskazał bowiem, że według jego wiedzy, organ - na dzień złożenia wniosku o ukaranie grzywną - nadal nie dopełnił tego obowiązku. Podkreślenia jednak wymaga, że powołana skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w rzeczywistości została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu [...] grudnia 2019 r. Okoliczność ta oznacza, że brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny w celu zdyscyplinowania go do przekazania do Sądu wskazanych dokumentów. Odnośnie zaś przekroczenia trzydziestodniowego terminu do przesłania do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę i akt, podkreślić należy - co słusznie podnosi SKO w odpowiedzi na skargę - że dopiero z wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny z dnia [...] grudnia 2019 r. wynika, iż intencją strony zawartą w "skardze" z dnia [...] października 2019 r., która wpłynęła do organu w dniu [...] października 2019 r., było wniesienie skargi do WSA na decyzję z dnia [...] września 2019 r. nr [...]. Skoro bowiem dwoma odrębnymi pismami z dnia [...] października 2019 r. strona jednocześnie zaskarżyła tą samą decyzję organu z dnia [...] września 2019 r. nr [...], a z treści tych pism nie wynika jednoznacznie zakres żądania skarżącego, to - w ocenie Sądu - trudno oczekiwać od organu, aby ten odczytał intencję strony zgodnie z jej oczekiwaniem. W konsekwencji, słusznie uznało SKO, że termin na przekazanie akt sprawy i odpowiedzi na skargę winien być liczony od dnia wpływu do organu wniosku strony o wymierzenie grzywny, tj. od dnia [...] grudnia 2019 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd doszedł do wniosku, że nie ma normatywnych podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Stąd też żądanie skarżącego podlegało oddaleniu, o czym na podstawie art. 151 w zw. z art. 166, art. 64 § 3 i art. 55 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.