IV SO/Wr 4/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego na bezczynność Prokuratora Rejonowego w K. w przedmiocie podjęcia czynności w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa przez komornika sądowego postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. M. M., dalej skarżący, złożył na urzędowym formularzu, podpisanym dnia 19 stycznia 2013 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W rubryce nr 3 tego formularza wskazał, że przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Prokuratora Rejonowego w K. na akt wydany w dniu [...] 2012 r. nr [...]. Wskazanym aktem Prokurator Prokuratury Generalnej zawiadomił skarżącego o przesłaniu, według właściwości, zawiadomienia skarżącego o popełnieniu przestępstwa przez wskazanego w tym piśmie komornika sądowego w związku z egzekwowaniem alimentów. Pismem z dnia 31 stycznia 2013 r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia co jest przedmiotem jego skargi. Pismem z dnia 6 lutego 2013 r. skarżący wyjaśnił, że przedmiotem jego skargi jest bezczynność Prokuratury Rejonowej w K. polegająca na niepodjęciu czynności w związku z przesłanym przez Prokuratora Generalnego zawiadomieniem złożonym przez skarżącego o popełnieniu przestępstwa przez komornika sądowego. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że nie posiada wykształcenia prawniczego i nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Jest zameldowany u matki w D., do której jeździ aby jej pomagać. Natomiast pracuje w Międzylesiu, gdzie wynajmuje mieszkanie za kwotę 650 zł, a opłata za prąd wynosi około 350 zł, koszt dojazdu do matki to zaś kwota 160 zł. Dodał, że komornik zajął 60% jego wynagrodzenia. Dodał, że pozostała kwota nie wystarcza na bieżące wydatki i musi pożyczać, bądź odraczać spłaty zobowiązań. Powyższe wskazuje, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia do sądu administracyjnego skargi w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym, które na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Natomiast w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., odnosi się do skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w przytoczonym art. 247 p.p.s.a. Skarżący, złożył bowiem wniosek o przyznanie prawa pomocy w celu sporządzenia i wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego w K. w przedmiocie podjęcia czynności w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa przez komornika sądowego. W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że aspekty postępowania karnego, zarówno w fazie postępowania sądowego jak i postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokuratora i Policję, reguluje ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. nr 89 poz. 555 ze zm.). Sądy administracyjne powołane są, zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 1 p.p.s.a. do kontroli działalności administracji publicznej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga wniesiona do sądu administracyjnego może dotyczyć bezczynności organu w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu, a zatem bezczynności w sprawach: 1) decyzji administracyjnych 2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawy co do istoty 3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4) innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 4a) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Wskazać należy, że bezczynność Prokuratora Rejonowego w K. w przedmiocie podjęcia czynności w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa przez komornika sądowego nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, czy organ taki jest zobowiązany do dokonania jakiejkolwiek czynności związanej ze zdarzeniem uzasadniającym, zdaniem skarżącego, wszczęcie postępowania karnego. Brak jest przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność wniesienia w tym zakresie skargi do sądu administracyjnego. W świetle powyższego przepisu art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. przyjąć należy, że tak sformułowana skarga na bezczynność organu w przedmiocie podjęcia czynności w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa przez komornika sądowego jest niedopuszczalna, a tym samym oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. Bezzasadność skargi należy łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i z możliwością jej wniesienia. Skarżącemu nie przysługuje zatem prawo pomocy w celu sporządzenia i wniesienia skargi, która byłaby niedopuszczalna i z tego względu nie podlegałaby kontroli sądu administracyjnego. Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., znajduje bowiem również zastosowanie w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przed wszczęciem postępowania sądowego, tzn. wtedy gdy skarga (pismo procesowe) nie została jeszcze wniesiona do sądu, zaś z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w celu wszczęcia postępowania sądowego, wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia nie jest żaden z aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 247 w związku z art. 243 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.