IV SO/Wr 47/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 3 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku V. Y. o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 100 (słownie: sto) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz V. Y. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskodawca - pismem z 30 czerwca 2021 r. - skierował do tut. Sądu wniosek o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej: Wojewoda) grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.), w związku z nieprzekazaniem przez Wojewodę jego skargi na bezczynność i przewlekłość organu w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wraz z aktami sprawy. W dniu 16 sierpnia 2021 r. Sąd doręczył Wojewodzie ww. wniosek oraz wezwał do udzielenia odpowiedzi na wniosek. Odpowiadając na wniosek Wojewoda wskazał, że skarga na bezczynność i przewlekłość wpłynęła do organu 20 kwietnia 2021 r. Pismem z 20 sierpnia 2021 r. organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Sądu. Jednocześnie wyjaśniono, że nieprzekazanie skargi w terminie jest skutkiem ogromnej ilości wniosków składanych przez cudzoziemców przy braku możliwości szybkiego uzupełnienia braków kadrowych. W ocenie Wojewody opóźnienie nie ma charakteru celowego działania organu. Uwzględniając powyższe Wojewoda wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a). Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Z akt sprawy o sygn. IV SAB/Wr 1387/21 (pod którą została zarejestrowana skarga na bezczynność) oraz akt sprawy o sygn. IV SAB/Wr 1388/21 (pod którą została zarejestrowana skarga na przewlekłość), a także z oświadczenia Wojewody wynika, że skarga wpłynęła do siedziby organu 20 kwietnia 2021 r. Tym samym trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 20 maja 2021 r. Organ oświadczył, że przekazał skargę pismem z 20 sierpnia 2021 r. Skarga wpłynęła do Sądu 24 sierpnia 2021 r. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z 11 stycznia 2011 r., I OZ 996/10, dostępne: CBOSA). Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek strony skarżącej za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność i przewlekłość), a także brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Nie mogły stanowić usprawiedliwienia postawy organu tłumaczenia związane z trudnościami organizacyjnymi, problemami kadrowymi i dużą ilością wpływających wniosków. Właściwa organizacja zadań i zapewnienie odpowiedniej kadry należy bowiem do zadań publicznych, które nie mogą być realizowane ze szkodą dla jednostki. Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze nie tylko dyscyplinujący, ale również restrykcyjny charakter omawianej instytucji, Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Na koszty postępowania złożyła się kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie grzywny.