IV SO/Wr 55/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-03-30

Skład orzekający: Ewa Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega umorzeniu, gdy rozpoznanie tego wniosku stało się zbędne z uwagi na brak wniesienia skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W niniejszej sprawie rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się zbędne, ponieważ pismo skarżącego zatytułowane „odwołaniem” zostało przez organ odwoławczy pozostawione bez rozpoznania, co skutkowało brakiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wskazał, że sprawa dotyczy postępowań Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (MOPS) o naliczenie opłaty za usługi opiekuńcze. Po wezwaniu do sprecyzowania, skarżący podał trzy decyzje MOPS. Pismo skarżącego zatytułowane „odwołaniem” zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) pozostawione bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia danych dotyczących decyzji. W związku z tym, że nie została wniesiona skarga do sądu, rozpoznanie wniosku o prawo pomocy stało się zbędne.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. T. o przyznanie prawa pomocy postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Skarżący na urzędowym formularzu z dnia 14 listopada 2016 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W rubryce nr 3 obejmującej informacje o przedmiocie zaskarżenia w nazwie zaskarżonego organu (rubryka nr 3.4) wskazał Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej [...], a w przedmiocie zaskarżenia (rubryka nr 3.5) podał, że sprawa dotyczy wszystkich postępowań MOPS o naliczenie opłaty za usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania. Do wniosku tego dołączył pismo z dnia 14 listopada 2016 r. nazwane "odwołaniem", adresowane do Sądu, w którym podał, że w odpowiedzi na pisma MOPS składa odwołanie od decyzji niesłusznie nakładających na niego należną opłatę za usługi opiekuńcze. Następnie w odpowiedzi na pismo Sądu z dnia 29 listopada 2016 r. wzywające skarżącego do sprecyzowania jakich decyzji dotyczy powyższy wniosek o prawo pomocy - skarżący na urzędowym formularzu z dnia 28 listopada 2016 r. podał trzy decyzje wydane przez organ pierwszej instancji, czyli przez MPOS, tj. decyzje z dnia 30 grudnia 2015 r., z dnia 23 marca 2016 r. i z dnia 24 października 2016 r. dodając, że od decyzji wymienionej jako pierwsza i trzecia wniósł odwołanie ustne. Pismem z dnia 1 lutego 2017 r. MOPS poinformował Sąd, że w dniu 24 listopada 2017 r. do SKO zostały dostarczone dwa pisma skarżącego zatytułowane odwołanie z dnia 14 listopada 2016 r., jedno złożone w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w dniu 16 listopada 2016 r. (przesłane przez Sąd w dniu 16 listopada 2016 r, nr IV KO 84/16) i drugie o tej samej treści złożone w MOPS w dniu 16 listopada 2017 r. Skarżący nie sprecyzował jakich decyzji dotyczy odwołanie. Akta spraw zakończonych decyzjami ustalającymi odpłatność za usługi opiekuńcze, w tym decyzje z dnia 24 października 2016 r. i z dnia 30 grudnia 2015 r. znajdowały się także w tych aktach. SKO wezwało skarżącego do wskazania daty i numeru decyzji, od których się odwołuje. Skarżący nie uzupełnił tych danych i SKO pozostawiło podanie bez rozpoznania zawiadomieniem z dnia [...] nr [..]. SKO wraz z pismem z dnia 23 lutego 2017 r. nadesłało odpis powyższego zawiadomienia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z treści tego zawiadomienia wynika, że dotyczy ono podania skarżącego z dnia 14 listopada 2016 r. nazwanego "odwołaniem". Zarządzeniem Sędziego z dnia 24 marca 2017 r. stwierdzono, że sprawie brak skargi - na podstawie powyższego pisma SKO z dnia 12 grudnia 206 r. zawiadamiającego o pozostawieniu pisma skarżącego z dnia 14 listopada 2016 r. nazwanego "odwołaniem" bez rozpoznania i przekazano wniosek o prawo pomocy do rozpoznania referendarzowi sądowemu. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega powyższy wniosek skarżącego złożony na urzędowym formularzu z dnia 14 listopada 2016 r. i ponowiony w formularzu z dnia 28 listopada 2016 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przepis art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W myśl art. 258 § 1 pkt 7 p.p.s.a. do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy; Z treści art. 245 § 2 p.p.s.a. wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym. Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się zbędne z uwagi na to, że w sprawie nie została wniesiona przez skarżącego skarga, gdyż pismo skarżącego z dnia 14 listopada 2016 r. nazwane "odwołaniem", wniesione do Sądu w dniu 16 listopada 2016 r., zostało po przekazaniu przez Sąd pismem z dnia 16 listopada 2016 r. IV KO 84/16 do organu I instancji (MOPS), przesłane przez organ I instancji do SKO i pozostawione przez SKO bez rozpoznania – opisanym wyżej zawiadomieniem z dnia [...] Skoro rozpoznanie wniosku o prawo pomocy stało się zbędne, to postępowanie wszczęte tym wnioskiem podlega umorzeniu na podstawie art. 249a ustawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło