IV SO/Wr 6/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku A. R. o ukaranie osoby prowadzącej postępowanie odwoławcze z tytułu jego przewlekłości i szkody wywołanej wydatkami na studia zaoczne postanawia odrzucić wniosek. Sygn. akt IV SO/Wr 6/07 2 Uzasadnienie A. R. dnia 19 listopada 2007r., na podstawie art. 38 kpa, wniósł o ukaranie osoby prowadzącej postępowanie odwoławcze winnej opieszałości oraz powstałej szkody dotyczącej narażenia strony na dodatkowe wydatki na studia zaoczne w latach 2008-10 na innej uczelni w związku z naruszeniem art. 35 § 2 kpa oraz art. 36 § 1 i 2 kpa, a także o poinformowanie o naruszeniach prawa oraz o zastosowanych sankcjach wobec osób winnych naruszeń organu nadrzędnego dla Rektora Uniwersytetu W., tj. Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W odpowiedzi na tak sformułowany wniosek Rektor Uniwersytetu W. wskazał, że wniosek o ukaranie osoby prowadzącej postępowanie odwoławcze nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego podlegał odrzuceniu. Zgodnie z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: u.p.s.a, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z przepisu art. 2 u.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 omawianej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonuje jedynie oceny legalności decyzji organów administracji, nie posiadając kompetencji do zastępowania tych organów w zakresie działalności administracji, czy też ustalania motywów, jakimi się kierował organ w ramach swoich działań. W związku z tym, Sąd nie jest uprawniony, by w trybie pozaprocesowym oceniać, opiniować czy karać osobę prowadzącą postępowanie odwoławcze. Na marginesie, w kwestii szkody, o której mówi skarżący, dotyczącej narażenia go na dodatkowe wydatki za studia w systemie zaocznym wskazać trzeba, iż zgodnie z treścią art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osobie, która poniosła szkodę wskutek niewykonania orzeczenia sądu, służy roszczenie o odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym (§ 4). Odszkodowanie, o którym mowa w § 4, przysługuje od organu, który nie wykonał orzeczenia sądu. Jeżeli organ w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku o odszkodowanie nie wypłacił odszkodowania, uprawniony podmiot może wnieść powództwo do sądu powszechnego (§ 5). Skarżący zaś, nie znalazł się w powyżej wskazanej sytuacji. W związku z powyższym wniosek skarżącego z dnia 18 listopada 2007r. jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 u.p.s.a.