IV SO/Wr 71/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt IV SO/Wr 71/17 odrzucającego wniosek Z. R. o wymierzenie Kierownikowi Miejskiego Ośrodka Pomocy społecznej we W. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie postanawia: odmówić dokonania wykładni postanowienia. Postanowieniem z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt IV SO/Wr 71/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek Z. R. o wymierzenie Kierownikowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie. Wnioskiem z dnia 15 marca 2018 r. skarżący zwrócił się o wykładnię wymienionego postanowienia Sądu z dnia 23 lutego 2018 r. wskazując, że wydane postanowienie jest dla niego niezrozumiałe bowiem "orzeka odrzucić wniosek przeciwko Kierownikowi, gdy tymczasem wnosiłem o wymierzenie grzywny Dyrektorowi MOPS". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd, który wydał postanowienie, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stwierdzić należy, że w odniesieniu do postanowienia z dnia 23 lutego 2018 r. sytuacja taka nie zachodzi. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie sentencja wymienionego postanowienia nie nasuwa żadnych wątpliwości, zaś jego uzasadnienie jest spójne i logiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny, odrzucając wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny wskazał wyraźnie, jakie były motywy i podstawy takiego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, iż wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 p.p.s.a. jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (zob. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2012 r. sygn. akt I OZ 78/12, LEX nr 1115980). Pogląd ten podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Odnośnie organu, jaki został wskazany w postanowieniu Sądu z dnia 23 lutego 2018 r. Sąd informuje, że w myśl art. 110 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej wójt, burmistrz lub prezydent miasta udziela kierownikowi ośrodka pomocy społecznej upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej należących do właściwości gminy. Z kolei z postanowień Statutu Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. wynika, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej jest gminną jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, działającą w formie jednostki budżetowej, którą kieruje i reprezentuje na zewnątrz dyrektor ośrodka, działający na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta W.. Tym samym odrzucając wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny Sąd miał istotnie na względzie, iż dotyczy on Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej jak to zasadnie wskazuje skarżący, a przyjęte przez Sąd oznaczenie wynikało z brzmienia wyżej wymienionego przepisu art. 110 ust. 7 ustawy, w którym mowa jest o kierowniku ośrodka pomocy społecznej. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. Z tych powodów Sąd, działając na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.