IV SO/Wr 8/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. A. w przedmiocie wymierzenia organowi kary grzywny postanawia: umorzyć postępowanie sądowo-administracyjne. Wnioskiem z dnia 4 października 2006 r. T. A. wniósł o wymierzenie Rektorowi Akademii Ekonomicznej we W. grzywny wobec niewykonania przez niego obowiązku przekazania sądowi - wniesionej pierwotnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - skargi z dnia 27 kwietnia 2006r. na czynności Rektora wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Odpowiadając na skargę Rektor Akademii Ekonomicznej wniósł o odstąpienie od wymierzania mu kary grzywny z tym uzasadnieniem ,że w dniu 5 maja 2006r. potwierdzony został przez uczelnię odbiór przesyłki z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawierającej skargę T. A. i skargę tę bez pisma przewodniego wraz z załącznikami omyłkowo nie doręczono Rektorowi do dekretacji. Strona przeciwna wywodziła dalej , że jest to zdarzenie , które ma miejsce po raz pierwszy , zaś w stosunku do osoby winnej zostaną wyciągnięte konsekwencje służbowe. Jednocześnie zobowiązała się ona do złożenia w terminie 7 dni odpowiedzi na przesłaną jej skargę . W dniu 25 października 2006r. strona przeciwna złożyła odpowiedź na skargę z dnia 27 kwietnia 2006r. i wpłynęły akta administracyjne sprawy będącej przedmiotem skargi T. A. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl przepisu art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej u.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Pozostaje poza sporem w rozpatrywanej sprawie fakt ,że podmiot zobowiązany na mocy art. 54 § 2 u.p.s.a. do przekazania akt wraz z odpowiedzią na skargę uchybił wskazanemu wyżej terminowi. Wskazać w tym miejscu należy ,że organ, który dopuszcza się naruszenia przepisów , w tym przypadku art. 54 § 2 u.p.s.a. i nie wywiązuje się z obowiązków przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia , nie może skutecznie zasłaniać się problemami występującymi w jego działalności ( por. postanowienie NSA z dnia 29.04.2005r. syg. IOZ 360/05). W związku z tym podniesione przez stronę przeciwną argumenty, natury organizacyjnej , dotyczące obiegu dokumentów u niej , uzasadniające uchybienie terminu nie mają wpływu na ocenę zasadności przedmiotowej skargi. Przepis art. 55 § 1 u.p.s.a przewiduje możliwość wymierzenia grzywny w razie niezastosowania się do obowiązków , o których mowa w art. 54§ 2 u.p.s.a. na wniosek skarżącego. Wyłączną materialno-prawną przesłanką orzeczenia o grzywnie jest niewywiązywanie się z obowiązku określonego w art. 54 § 2 u.p.s.a. Odpowiedzialność organu ma zatem charakter obiektywny i nie jest oparta na zasadzie winy . Podkreślić jednak trzeba ,że brzmienie analizowanego przepisu wskazuje na fakultatywny charakter środka , o którym w nim mowa. Innymi słowy nie każdy przypadek przekroczenia przez organ 30 –dniowego terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę obliguje Sąd do zastosowania środka przewidzianego w komentowanym przepisie. Oznacza, że Sąd podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy , a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków , o których mowa w art. 54 § 2 u.p.s.a , czas jaki upłynął od wniesienia skargi i czy przez rozpatrzenie wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu ( praca zbiorowa pod .red. T.Wosia :Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi , Komentarz, Warszawa 2005, str.259). Jednocześnie zauważyć należy ,że dopiero przesądzenie o stanie sprawy faktycznym sprawy tj. ustalenie ,że skarga wraz z aktami nie została przez organ wysłana czyni postępowanie z wniosku zasadnym. Z samego bowiem charakteru tej instytucji jako środka dyscyplinującego, mającego na celu doprowadzenie do wykonania przez podmiot zobowiązany ciążącego na nim obowiązku procesowego, wynika iż w przypadku dopełnienia tego obowiązku choćby z uchybieniem terminu, co jest bezsprzeczne w tym stanie faktycznym, ale zanim sąd orzeknie w tej sprawie ( akta wraz z odpowiedzią na skargę złożono w dniu 25 października2006r.) postępowanie w sprawie staje się bezprzedmiotowe. Z tych względów postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym na podstawie art.161 § 1 pkt 3 i § 2 u.p.s.a należało umorzyć jako bezprzedmiotowe