IV SO/Wr 8/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy z wniosku P. P. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy Chocianów za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy Chocianów grzywnę w wysokości 200 (słownie: dwieście) złotych; II. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy Chocianów na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 20 marca 2025 r. P. P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy Chocianów grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 20 lutego 2025 r. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2024r. sygn. akt III OSK 748/23, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Skarżący wskazał, że skargę złożył w dniu 20 lutego 2025 r. za pośrednictwem organu, natomiast z informacji przekazanych przez Sąd w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 167/25 wynika, że organ przesłał do Sądu odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi dopiero w dniu 10 kwietnia 2025 r. (data wpływu skargi do Sądu). Na wezwanie do ustosunkowania się do treści wniosku o wymierzenie grzywny organ odpowiedział w dniu 8 kwietnia 2025 r. Przy czym w treści ww. pisma nie odniósł się do wniosku Skarżącego o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi ale zawarł w nim odpowiedź na skargę w sprawie niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2024 r. o sygn. akt II OSK 748/23. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek jest uzasadniony. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wymogiem dopuszczalności skargi w przedmiocie wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny w związku z niewykonaniem wyroku sądu, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zapis § 2 (zdanie pierwsze) ww. regulacji stanowi zaś, organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Istotny w sprawie jest przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. zawierający środek dyscyplinujący organ w razie niedochowania wspomnianych wymogów. Stanowi on, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko funkcja dyscyplinująca (mająca na celu doprowadzenie do wykonania przez organ administracji ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcja represyjna. Ta druga służy ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym, grzywna pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ administracji, jak i przez inne organy administracji. W wymiarze indywidualnym ukarany organ administracji będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09 i postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012r. sygn. akt I OZ 328/12, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Wskazać należy, że powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest jego uznaniu, o czym świadczy użycie sformułowania sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi administracji grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi administracji grzywny ma bowiem na celu nie tylko jego dyscyplinowanie, lecz ma również stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Przy czym wniosek o wymierzenie grzywny jest niezależny od dopuszczalności skargi, co potwierdza treść uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2024 r. sygn. akt III OPS 1/23 publ. w ONSAiWSA Nr 4/24, poz. 11. Przenosząc przywołane uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że skarga na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2024 r., sygn. akt III OSK 748/23 zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 167/25 została przez Skarżącego złożona w organie administracji w dniu 20 lutego 2025 r. Zatem trzydziestodniowy termin na jej przekazanie Sądowi, wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy upływał z dniem 24 marca 2025 r. (następny dzień po dniach wolnych od pracy). Do tego dnia wspomniana skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy nie została przesłana do Sądu, nastąpiło to dopiero w dniu 10 kwietnia 2025 r, czyli z siedemnastodniowym opóźnieniem. Mając na uwadze opisane okoliczności Sąd uznał, że wniosek Strony jest uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 200 zł. Określając jej wysokość, Sąd wziął po uwagę przedmiot skargi – niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, oraz okres uchybienia terminowi do przekazania odpowiedzi na skargę, co w istotny sposób przyczyniło się do opóźnienia w rozpatrzeniu skargi Strony złożonej w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 167/25. Nadto brak reakcji organu na opisane opóźnienie i brak wskazania przyczyn opóźnienia, co nakazywało przyjęcie, że w sprawie nie wystąpiły uzasadnione przeszkody w dochowaniu terminu na przekazanie skargi wraz z wymaganymi dokumentami. W ocenie Sądu, grzywna we wskazanej wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, zawarte w punkcie II sentencji postanowienia, wynika z art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.