1 CZ 26/57

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Wacławy R. przeciwko Lechowi-Henrykowi R. o zaprzeczenie ojcostwa, po rozpoznaniu zażalenia powódki na postanowienie Sądu Wojewódzkiego dla m. st. Warszawy z dnia 14 września 1956 r., zaskarżone postanowienie uchylił.Uzasadnienie faktyczneW pozwie o zaprzeczenie ojcostwa powódka, zamieszkała w Warszawie, wskazała jako miejsce zamieszkania pozwanego Zambrów w województwie Białostockim. Na tej podstawie Sąd Wojewódzki, powołując się na art. 20 i 39 k.p.c, postanowieniem z dnia 14 września 1956 r. uznał się miejscowo niewłaściwy i przekazał sprawą Sądowi Wojewódzkiemu w Białymstoku.W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka wyjaśniła, że pozwany pełnił w Zambrowie jedynie służbę wojskową a miejscem jego zamieszkania była i jest Warszawa. Załączone do zażalenia zaświadczenie dowódcy jednostki wojskowej nr 1212 (k. 15) stwierdza, że pozwany został dnia 9 września 1956 r. zwolniony z czynnej służby wojskowej i skierowany do WKR w Warszawie celem dopełnienia formalności związanych ze zwolnieniem. Załączony ponadto wyciąg z dowodu osobistego pozwanego (k. 17) wykazuje, że stałym jego miejscem zamieszkania jest Warszawa, ul. D. 52.W oparciu o przytoczone okoliczności należało zaskarżone postanowienie uchylić, skoro miejsce odbywania czasowej służby wojskowej nie jest równoznaczne z miejscem zamieszkania, w którym pozwany miał zamiar stałego pobytu (art. 20 k.p.c.). Miejscem zamieszkania pozwanego pozostała nadal Warszawa, tak że Sąd Wojewódzki dla m. st. Warszawy jest właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy.