3 CR 20/61

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Alfreda P. przeciwko Magdalenie P. o rozwód, po rozpoznaniu zażalenia pozwanej w przedmiocie przywrócenia terminu do zażądania sporządzenia uzasadnienia wyroku na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 8 grudnia 1960 r. zażalenie oddalił.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 8 grudnia 1960 r. oddalił wniosek pozwanej o przywrócenie jej terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z zasady, że uchybienie terminu nastąpiło z winy jej pełnomocnika.W zażaleniu od tego postanowienia pozwana żąda jego zmiany i uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu wyjaśniając, że jej pełnomocnik nie ponosi winy za uchybienie terminu, ponieważ w dniu 6 listopada 1958 r., a więc jeszcze przed upływem terminu, zlecił nadanie na pocztę wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sekretarce zespołu adwokackiego. Ponieważ sekretarka w tym dniu zachorowała i pism tego dnia na pocztę nie nadała, o czym pełnomocnik pozwanej z powodu swej nieobecności w zespole nie mógł wiedzieć, przeto zdaniem pozwanej ani jej pełnomocnik, ani sekretarka nie ponoszą żadnej winy.Zażalenie należy uznać za nieuzasadnione. Bowiem pełnomocnik, który przy przesłaniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku posłużył się sekretarką zespołu ponosi odpowiedzialność za zaniedbania tej sekretarki. Z zeznania zaś wymienionej sekretarki wynika, że na skutek wcześniejszego wyjścia z biura przed zwykłą godziną wysyłania poczty z powodu złego samopoczucia nie nadała na pocztę wręczonej jej w wymienionym wyżej dniu korespondencji ani też o tym nikogo nie powiadomiła, a powierzoną jej korespondencję nadała dopiero następnego dnia, to jest, jeżeli chodzi o wymieniony wyżej wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, po upływie przepisanego terminu. W tych warunkach należy uznać, że sekretarka dopuściła się zawinionego zaniedbania przy wykonaniu zleconej jej czynności, a skutki tego zaniedbania obciążają pełnomocnika pozwanej, a w konsekwencji i samą pozwaną.Również sam pełnomocnik pozwanej dopuścił się zawinionego zaniedbania przy nadaniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ponieważ pomimo wręczenia tego wniosku sekretarce w ostatnim dniu terminu nie zatroszczył się i nie dopilnował, by wniosek powyższy w tym dniu został na pocztę złożony.Z powyższych względów Sąd Najwyższy na mocy art. 391 § 1 pkt 10 i 394 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.