C 1366/53

PostanowienieIzba Cywilna1953-11-06

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie kuratora ustanowionego dla nieletniego w sprawie o zaprzeczenie ojcostwa powinno być przyznawane według zasad wynagrodzenia adwokatów, czy też zależy od uznania władzy, która go ustanowiła, z uwzględnieniem nakładu pracy?
Ratio decidendi
Wynagrodzenie kuratora ustanowionego dla nieletniego zależy od uznania władzy, która go ustanowiła, zgodnie z art. 33 § 1 przepisów ogólnych prawa cywilnego. Władza ta powinna kierować się nakładem pracy wymaganym przez czynności kuratora. Brak jest podstaw do przyznawania kuratorowi wynagrodzenia według norm adwokackich, nawet jeśli kurator jest adwokatem.
Stan faktyczny
W sprawie o zaprzeczenie ojcostwa ustanowiono kuratora dla nieletniego. Sąd Wojewódzki przyznał kuratorowi wynagrodzenie w kwocie 40 zł. Kurator złożył zażalenie, domagając się przyznania mu wynagrodzenia w wysokości 120 zł, argumentując, że powinno być ono równe wynagrodzeniu adwokata. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie kuratora na postanowienie Sądu Wojewódzkiego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie kuratora na postanowienie Sądu Wojewódzkiego dotyczące wynagrodzenia.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 1953 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Wandy O. przeciwko Wiesławowi O. i Stanisławowi O. o zaprzeczenie ojcostwa na skutek zażalenia kuratora nieletniego Wiesława O. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu zawarte w wyroku z dnia 24 sierpnia 1953 r. V C. 413/53 postanowił zażalenie oddalić.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 12 marca 1953 r. Nr Ns 413/53 Sąd Powiatowy w Jeleniej Górze, jako władza opiekuńcza, wyznaczył ob. Leona K., sekretarza Wydziału Cywilnego Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu, kuratorem do reprezentowania nieletniego Wiesława Winicjusza O. w procesie z powództwa Wandy O. o zaprzeczenie ojcostwa, toczącym się w Sądzie Wojewódzkim.W wyroku wydanym w wymienionej sprawie w dniu 24 sierpnia 1953 r. Sąd Wojewódzki przyznał kuratorowi nieletniego od powódki kwotę 40 złotych.Na orzeczenie powyższe złożył zażalenie kurator, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i o przyznanie mu jako kuratorowi tytułem wynagrodzenia kwoty 120 zł zamiast przyznanych 40 zł tudzież o przyznanie mu dalszego wynagrodzenia w kwocie 30 złotych.Skarżący wywodzi, że wynagrodzenie kuratora powinno być przyznane w wysokości wynagrodzenia adwokackiego, skoro bowiem do takiego wynagrodzenia ma prawo kurator będący adwokatem, to w myśl konstytucyjnej zasady "każdemu według jego pracy" również kurator nie będący adwokatem powinien otrzymywać wynagrodzenie w tej samej wysokości.Pogląd powyższy nie jest uzasadniony. W myśl art. 33 § 1 przep.og. pr. cyw., władza, która ustanowiła kuratora, przyzna mu na jego żądanie stosowne wynagrodzenie za sprawowanie czynności. Określenie wysokości wynagrodzenia kuratora zależy zatem od uznania władzy, która go ustanowiła. Określając wysokość wynagrodzenia władza ta kierować się powinna nakładem pracy, którego wymagały sprawowane czynności kuratora. Brak jest podstaw do przyjęcia, że wynagrodzenie kuratora ma być określone według zasad i norm wynagrodzenia adwokatów. Sąd Wojewódzki przyznając kuratorowi wynagrodzenie, jakkolwiek nie był do tego powołany, skoro kuratora powołała władza opiekuńcza, był władny - biorąc pod uwagę nikły nakład pracy kuratora w jego czynności - określić jego wynagrodzenie na 40 złotych.Z tych względów zażalenie ulega oddaleniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 33 § 1§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.