C 181/51

Skład orzekającyPrzewodniczący: p.o. Prezes W. Święcicki; Sędziowie: dr J. Marowski (sprawozdawca), S. Gross.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Pawła B. przeciwko Skarbowi Państwa, po rozpoznaniu zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 6 lutego 1951 r. w przedmiocie nadania wyrokowi klauzuli wykonalności,postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 6 lutego 1951 r. w części zaskarżonej, dotyczącej przeliczenia na nową walutę sumy zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 5 września 1950 r.,uchylił.Uzasadnienie faktyczneSąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 5 września 1950 r. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz powoda Pawła B. sumę 496.675 zł z odsetkami tytułem niesłusznego zbogacenia przez nakłady dokonane w młynie poniemieckim.Po uprawomocnieniu się powyższego wyroku Sąd Wojewódzki w Gdańsku, rozpoznając wniosek powoda o nadanie wyrokowi klauzuli wykonalności, postanowieniem z dnia 6 lutego 1951 r. odmówił nadania klauzuli, a zarazem przeliczył zasądzoną sumę na 4.966 zł 75 gr.Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem powód w części dotyczącej przeliczenia wierzytelności wnosząc o zmianę postanowienia i przeliczenia wierzytelności w stosunku 3 zł nowe za 100 zł dawnych.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, że brak jest przepisu, który by przewidywał szczególny tryb postępowania dla przeliczenia wierzytelności w związku z wprowadzeniem nowego systemu pieniężnego ustawą z dnia 28 października 1950 r. (Dz. U. R. P. Nr 50, poz. 459). Jeżeli zatem pomiędzy stronami powstanie spór, jak należy przeliczyć wierzytelności, stosuje się zasady ogólne. W szczególności w przypadku, gdy trafność przeliczenia jest przesłanką orzeczenia w sprawie będącej w toku, rozstrzyga o tej kwestii sąd rozpoznając daną sprawę w trybie dla sprawy właściwym. Jeżeli natomiast nie toczy się żadne postępowanie, w którym kwestia trafności przeliczenia byłaby przesłanką orzeczenia, każdej ze stron, która ma interes prawny w ustaleniu sposobu przeliczenia, przysługuje powództwo z art. 3 k.p.c.W spornym przypadku Sąd odmawiając nadania klauzuli wykonalności nie miał potrzeby rozstrzygnięcia kwestii przeliczenia wierzytelności celem zamieszczenia przeliczonej sumy w treści klauzuli. Przeliczenie wierzytelności jako nieistotne w sprawie było zatem niedopuszczalne.Postanowienie Sądu Wojewódzkiego w zaskarżonej części podlega z tych powodów na zasadzie art. 384, 385 i 394 § 3 k.p.c. uchyleniu bez potrzeby odesłania sprawy do ponownego rozpoznania.