I CNP 13/22

Sygn. akt I CNP 13/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mariusz Załucki w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt V Ca […], w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" w W. przeciwko Z. M. S. i Z. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2022 r., odrzuca skargę UZASADNIENIE Strona powodowa - Spółdzielnia Mieszkaniowa „P.” z siedzibą w W. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 listopada 2019 r., którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 4 kwietnia 2019 r. poprzez oddalenie powództwa przeciwko Z. M. S. i Z. S. o zapłatę kwoty 34.418,63 zł z odsetkami ustawowymi. Skarżąca podniosła, że orzeczenie jest niezgodne z art. 365 § 1 k.p.c., art. 5 k.c. i art. 4 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Sąd Najwyższy zważył: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest środkiem prawnym mającym, poprzez zakwestionowanie zgodności z prawem 2 orzeczenia, przesądzić jedną z przesłanek deliktowej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa. Stanowi ona nadzwyczajny, sformalizowany srodek procesowy, zatem przepisy ją regulujące powinny być wykładane ściśle (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2006 r., I CNP 14/06, nie publ., z dnia 28 marca 2007 r., II CNP 124/06, nie publ., z dnia 25 marca 2009 r., V CNP 93/08, nie publ., z dnia 3 czerwca 2009 r., IV CNP 116/08, nie publ.). Zgodnie z art. 4245 § 1 do elementów konstrukcyjnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia należą: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, przytoczenie i uzasadnienie podstaw skargi, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie powstania szkody w wyniku wydania zaskarżonego orzeczenia oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w innym trybie nie było i nie jest możliwe. Oprócz tego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie może być oczywiście bezzasadna (art. 4249 k.p.c. a contrario). Skarżąca podnosi, że na skutek wydania zaskarżonego wyroku poniosła szkodę w wysokości 34 418,63 zł, ponieważ nie otrzymała zwrotu opłat eksploatacyjnych należnych jej od pozwanych. Była to kwota, której skarżąca Spółdzielnia ostatecznie dochodziła powództwem wytoczonym w tej sprawie. Sąd Najwyższy wyjaśniał już jednak, że nieuwzględnienie powództwa nie może być utożsamiane z wyrządzeniem szkody, której rozmiary odpowiadałyby wysokości dochodzonego przez powoda roszczenia. Nieuzyskanie przez stronę żądanej w postępowaniu sądowym ochrony prawnej nie zawsze bowiem będzie prowadzić do powstania uszczerbku majątkowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2016 r., I CNP 15/16, niepubl.). Skarżąca nie zdołała natomiast uprawdopodobnić okoliczności, że faktycznie poniosła we wskazanej wysokości szkodę, która wynikałaby z okoliczności innych niż nieuwzględnienie jej powództwa. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie nieważności prawomocnego orzeczenia, jako niespełniającą wymagań ustawowych na mocy art. 4248 § 1 k.p.c. 3