I CNP 33/07

Izba Cywilna2007-05-25

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymaga obligatoryjnego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ została ona sporządzona i wniesiona osobiście przez stronę, bez zachowania obligatoryjnego przymusu adwokacko-radcowskiego. Przymus ten obowiązuje w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym również w postępowaniu wywołanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem, z wyjątkiem ściśle określonych przypadków, które nie miały zastosowania w niniejszej sprawie.
Stan faktyczny
J.K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 października 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego-powoda wzajemnego J.K. od wyroku Sądu Okręgowego. Skarga została sporządzona i wniesiona osobiście przez J.K.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jako niedopuszczalną z powodu braku zachowania obligatoryjnego zastępstwa procesowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 33/07 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie ze skargi J.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 października 2005 r., sygn. akt [...], wydanego w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "S." przeciwko J.K. o zapłatę i z powództwa wzajemnego J. K. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "S." o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2007 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 21 października 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego-powoda wzajemnego J.K. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 marca 2003 r. W związku ze wskazanym wyrokiem Sądu Apelacyjnego skarżący wniósł o stwierdzenie jego niezgodności z prawem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przymus adwokacko-radcowski jest wyłączony jedynie w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.), a ponadto gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 871 § 3 k.p.c.). Przymus adwokacko-radcowski obowiązuje w każdym postępowaniu, z wyjątkiem wymienionych postępowań wpadkowych, w tym również w postępowaniu wywołanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Przedmiotowa skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez pozwanego-powoda wzajemnego, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Z tego względu Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 871 § 1 KPCart. 871 § 2 KPCart. 871 § 3 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy