I CNP 41/12

Izba Cywilna2012-11-22

Skład orzekający: Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia sądu, które nie kończy postępowania, wniesiona przed wejściem w życie ustawy nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego z dnia 22 lipca 2010 r., podlega umorzeniu z uwagi na niedopuszczalność postępowania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie, uznając skargę za niedopuszczalną. Zmiana przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dokonana ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. wyłączyła możliwość zaskarżenia skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych postanowień niekończących postępowania. Ustawa ta, wchodząc w życie 25 września 2010 r., nie zawiera przepisów międzyczasowych, co oznacza bezzwłoczne stosowanie nowych przepisów procesowych. W związku z tym, skarga wniesiona przed tą datą, dotycząca orzeczenia nieobjętego art. 4241 § 2 k.p.c., stała się niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego, które odrzuciło jego pozew przeciwko Rządowi Republiki Uzbekistanu o zapłatę. Skarga została wniesiona w dniu 9 czerwca 2009 r. i dotyczyła postanowienia z dnia 28 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie zainicjowane skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 41/12 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper w sprawie skargi W. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w . z dnia 28 kwietnia 2008 r., wydanego w sprawie z powództwa W. K. przeciwko Rządowi Republiki Uzbekistanu o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2012 r., umarza postępowanie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2008 r. odrzucił na podstawie art. 199 § 1 pkt 3 pozew W. K. w sprawie o zapłatę przeciwko Rządowi Republiki Uzbekistanu ( pkt 1) oraz oddalił wniosek o wezwanie do udziału w sprawie Skarbu Państwa Republiki Uzbekistanu (pkt 2). Postanowienie to w punkcie 2 powód zaskarżył na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem, wniesioną w dniu 9 czerwca 2009 r. Wnosił o stwierdzenie, że objęte nim orzeczenie jest niezgodne z art. 64 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Dokonana ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037) zmiana przepisów kodeksu postępowania cywilnego wyłączyła możliwość zaskarżenia skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych postanowień niekończących postępowanie. W wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, można domagać się odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.). Ustawa zmieniająca, która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. nie zawiera przepisów międzyczasowych, co zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisów procesowych oznacza, że od tej chwili skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem innych orzeczeń niż wymienione w art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. jest niedopuszczalna. Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie tej ustawy. W tym stanie rzeczy wniesiona przez powoda przed tą datą skarga od orzeczenia, nie objętego art. 4241 § 2 k.p.c., stała się z dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej niedopuszczalna, co uzasadnia umorzenie zainicjowanego nią postępowania, stosownie do art. 355 § 1 k.p.c. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 199 § 1 pkt 3art. 4241 § 2 KPCart. 64 KCart. 4241b KPCart. 4241 § 1art. 355 § 1 KPC§ 1 pkt 3§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy