I CNP 42/13

Izba Cywilna2014-04-10

Skład orzekający: Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji może zostać uwzględniona, jeśli skarżący nie wykazał istnienia wyjątkowego wypadku oraz niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji, ponieważ skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek określonych w art. 4241 § 2 k.p.c. Skarga taka jest dopuszczalna jedynie w wyjątkowych wypadkach, gdy występuje niezgodność z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikająca z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.
Stan faktyczny
Powód J. K. wniósł pozew o obniżenie alimentów przeciwko małoletniemu M. K. Sąd Rejonowy w W. wydał wyrok uwzględniający częściowo powództwo. J. K. następnie wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego prawomocnego wyroku. Skarżący nie wskazał podstawy prawnej skargi, a Sąd Najwyższy ocenił ją w oparciu o art. 4241 § 2 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w W.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 42/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie skargi J. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt … 401/10, wydanego w sprawie z powództwa J. K. przeciwko małoletniemu M. K. o obniżenie alimentów, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 kwietnia 2014 r., odrzuca skargę. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 30 listopada 2010 r. Sąd Rejonowy w W. uwzględnił w części powództwo J. K., w sprawie przeciwko M. K. reprezentowanemu przez A. W., o obniżenie alimentów. Powód wniósł skargę na podstawie art. 4241 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący nie wskazał podstawy prawnej skargi, jednak skarga dotyczy wyroku Sądu I instancji, zatem należy przyjąć, że podstawą jej oceny jest art. 4241 § 2 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi uzależnia od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Skarżący nie wykazał, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki z art. 4241 § 2 k.p.c. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4241 KPCart. 4241 § 2 KPCart. 4248 § 2 KPC§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy