I CNP 59/06

Izba Cywilna2006-10-26

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzuty dotyczące stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, które sprowadzają się do twierdzenia o znacznej dysproporcji między wzajemnymi świadczeniami stron w umowie, mogą stanowić podstawę takiej skargi?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, uznając, że zarzuty skarżącego, choć odwołujące się do przepisów prawa materialnego (art. 189 k.p.c. i art. 58 § 2 k.c.), w istocie odnosiły się do ustaleń faktycznych sądu. Zgodnie z art. 424(4) zdanie drugie k.p.c., zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów nie mogą stanowić podstawy takiej skargi.
Stan faktyczny
Powódka złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmienił wyrok Sądu Okręgowego. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 189 k.p.c. i art. 58 § 2 k.c., wskazując na znaczną dysproporcję między wzajemnymi świadczeniami stron w zawartej umowie dzierżawy. Sąd Najwyższy rozpatrywał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 59/06 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi I. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt I ACa …/05, w sprawie z powództwa I. G. przeciwko Miastu W. o uznanie postanowień § 14, § 15, § 16 umowy dzierżawy za nieważne, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2006r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny w W. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 4 maja 2005 r. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powódka zarzuciła naruszenie art. 189 k.p.c. i art. 58 § 2 k.c. wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżącego art. 189 k.p.c. i art. 58 § 2 k.c. nie dotyczą wprawdzie wprost ustaleń faktów i oceny dowodów, ale zarzuty skarżącego w tym zakresie, sprowadzające się do twierdzenia, że „w zawartej między stronami umowie zachodzi znaczna dysproporcja między wartościami określonych w umowie wzajemnych świadczeń stron", faktycznie odnoszą się do ustaleń Sądu. Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4248 § 1 w zw. z art. 4248 § 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 189 KPCart. 58 § 2 KCart. 4244art. 4248 § 1art. 4248 § 1 KPC§ 14§ 15§ 16§ 2§ 1§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy