I CNP 59/08

Sygn. akt I CNP 59/08 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi M.(...) Spółki z o.o. w S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 sierpnia 2007 r., sygn. akt V Ca (…), wydanego w sprawie z powództwa M.(...) Spółki z o.o. w S. przeciwko G. Ł. i P. W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 września 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Sąd Rejonowy w całości uwzględnił powództwo M.(...) spółki z o.o. w S. o zasądzenie od G. Ł. i P. W. kwoty 51 188,76 zł na podstawie art. 299 k.s.h., z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. Na skutek apelacji pozwanych Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2007 r. w punkcie I zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz strony powodowej kwotę 6 829,33 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 29 sierpnia 2002 r. i zniósł wzajemnie między stronami koszty procesu, w punkcie II oddalił apelację w pozostałej części, a w punkcie III zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania apelacyjnego. W skardze na niezgodność z prawem powyższego wyroku Sądu Okręgowego, obejmującej rozstrzygnięcie zawarte w punkcie I, strona powodowa stwierdziła, że na skutek jego wydania została jej wyrządzona szkoda majątkowa wyrażająca się w niemożliwości uzyskania zaspokojenia od pozwanych, a tym samym po jej stronie 2 pozostają niezaspokojone pasywa i w tym wyraża się jej szkoda. Wskazała też, że z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia i treść art. 3922 § 1 k.p.c. wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bowiem złożona od orzeczenia Sądu drugiej instancji, które nie istnieje. Sąd ten nie zawarł w swoim wyroku reformatoryjnym orzeczenia o oddaleniu powództwa w pozostałej części, co było konieczne w sytuacji, gdy Sąd pierwszej instancji w całości uwzględnił powództwo, a Sąd drugiej instancji w wyniku apelacji pozwanych zasądził od nich tylko część dochodzonej kwoty. Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, co w rozpoznawanej sprawie w stosunku do strony powodowej mogłoby dotyczyć tylko orzeczenia oddalającego powództwo w pozostałej części, a orzeczenia takiego brak. Niezależnie od tego skarga nie spełnia wymagania zawartego w art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c. bowiem nie wskazuje wysokości poniesionej szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, co jest konsekwencją opisanego wyżej braku orzeczenia wyrządzającego szkodę, jak również nie zawiera wywodu prawnego wykazującego, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Nie spełnia bowiem wymagania zawartego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. stwierdzenie jedynie, że od wyroku nie przysługuje skarga kasacyjna. Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę.