I CR 314/69

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Masłowski (sprawozdawca). Sędziowie: E. Mielcarek, K. Wojtanowski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa Erwina S. przeciwko Skarbowi Państwa - Sąd Powiatowy w Bydgoszczy o 79.000 zł, na skutek rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Bydgoszczy z dnia 20 marca 1969 r.,oddalił rewizję.Uzasadnienie faktycznePowód domagał się zasądzenia od Skarbu Państwa odszkodowania w kwocie 80.000 zł na tej podstawie, że odbywając karę pozbawienia wolności na podstawie kilku wyroków sądowych skazujących, został zwolniony z więzienia w 11 miesięcy po upływie terminu kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym.Sąd Wojewódzki oddalił powództwo, ustaliwszy na podstawie akt osobowych powoda dotyczących wykonania kary oraz akt karnych z oskarżenia powoda, że powód odbywał szereg kar pozbawienia wolności, których suma wynosiła 10 lat i 3 miesiące. Sąd Powiatowy w Bydgoszczy wyrokiem łącznym z dnia 14.VI.1963 r. wymierzył powodowi karę łączną 7 lat i 6 miesięcy więzienia z zaliczeniem tymczasowego aresztu w okresach od 13.IV.1957 r. do 20.XI.1957 r. oraz od 30.IV.1958 r. do 20.XI.1958 r. Na skutek rewizji powoda Sąd Wojewódzki wyrokiem z dnia 22.X.1963 r. wymierzył powodowi karę łączną w rozmiarze 5 lat więzienia i wydał nakaz zwolnienia powoda.Na podstawie powyższych ustaleń Sąd Wojewódzki uznał, że okoliczność, iż wyrok łączny obniżył powodowi wysokość kary, której wymiar wskutek tego stał się niższy od kary odbytej przez skazanego, nie uzasadnia żądania wynagrodzenia wynikłej szkody.Uzasadnienie prawneRozpoznając sprawę na skutek rewizji powoda, Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zarzut rewizji oparty na twierdzeniu, że powód przez okres 11 miesięcy i 7 dni był bez podstawy prawnej pozbawiony wolności, jest chybiony.Jak wynika z prawidłowych ustaleń Sądu Wojewódzkiego opartych na aktach spraw karnych, powód odbywał prawomocnie orzeczone kary pozbawienia wolności, których suma wynosiła przeszło 10 lat. Podstawą odbywania tych kar były więc prawomocne wyroki sądowe. Wyrok łączny wymierzający powodowi karę łączną 5 lat więzienia uprawomocnił się dopiero w dniu 22.X.1963 r. i w następnym dniu powód został zwolniony.Wbrew zapatrywaniu skarżącego brak jest w powyższym stanie faktycznym podstawy do przyjęcia, że powód przebywał w więzieniu niesłusznie przez okres przekraczający wymiar kary łącznej. Dopóki bowiem nie zostanie wydany wyrok wymierzający karę łączną, skazany odbywa karę z każdego wyroku oddzielnie, a zatem łącznie sumę wszystkich wymierzonych kar.Kara łączna obowiązuje dopiero od chwili uprawomocnienia się wyroku, który ją wymierzył, i jeśli skazany karę w wymiarze łącznym już odbył przed tą datą, to powinien być niezwłocznie po wydaniu wyroku łącznego zwolniony. Ponieważ do chwili uprawomocnienia się wyroku orzekającego karę łączną obowiązują kary w wymiarze orzeczonym w poszczególnych wyrokach, przeto odbywanie tych kar znajduje podstawę prawną w tych wyrokach i nie może być uważane za bezprawne pozbawienie wolności, chociażby wymierzona następnie kara łączna była niższa od sumy kar, które skazany już odbył.Na marginesie sprawy należy zauważyć, że również postępowanie sądów w sprawie wydania wyroku łącznego nie było opóźnione, ostatni bowiem wyrok skazujący został wydany przez Sąd Powiatowy w Bydgoszczy w dniu 7 stycznia 1963 r., dla wydania zaś wyroku łącznego musiały być ściągnięte akta w sprawach dotyczących powoda z kilkunastu sądów na terenie całej Polski.Z powyższych przyczyn rewizja wobec bezzasadności zarzutu podlega z mocy art. 387 k.p.c. oddaleniu.