I CR 480/67

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia F. Wesely. Sędziowie: Z. Masłowski (sprawozdawca), E. Mielcarek.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa 1) (...), 2) VEB (...) przeciwko: 1) (...) A.G. (...), 2) (...) M. o zaniechanie i usunięcie, na skutek rewizji pozwanej (...) A.G. od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 11 lipca 1967 r.,rewizję oddalił.Uzasadnienie faktyczneW pozwie wniesionym w dniu 17 czerwca 1966 roku przeciwko pozwanym: firmie (...) A.G. (...) (NRF) oraz firmie (...), (...) powódki żądały zakazania pozwanej firmie (...) A.G. korzystania ze znaku towarowego, zawierającego w napisie "(...)", zastrzeżonego świadectwem ochronnym Nr 37884 i Nr 40343 Urzędu Patentowego PRL na rzecz powodów, oraz zasądzenia od tejże pozwanej zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu powyższego żądania powódki wyjaśniły, że są właścicielami bądź użytkownikami znaku towarowego zawierającego określenie "(...)". Powyższy znak towarowy jest zarejestrowany w Urzędzie Patentowym PRL świadectwem ochronnym Nr 37884 na rzecz powódki Fundacji(...) w J. oraz świadectwem ochronnym Nr 40343 na rzecz powódki Huty Szkła (...) Przedsiębiorstwo Państwowe. Pozwana firma (...) A.G. na swoim stoisku Nr 112 w hali Nr 20 na XXXV Międzynarodowych Targach Poznańskich w Poznaniu wystawiła wyroby szklane zaopatrzone powyższym znakiem bez uzyskania na to zgody powodów, co - ich zdaniem - uprawnia ich do żądania usunięcia skutków naruszenia prawa na podstawie art. 33 ustawy z dnia 28 marca 1963 roku o znakach towarowych (Dz. U. Nr 14, poz. 73). Pozwanie firmy (...) uzasadnione jest tym, że pozwana ta jest producentem wyrobu zaopatrzonego znakiem towarowym, którego ochrona przysługuje powódkom.Pozwana firma (...) A.G. wniosła o oddalenie powództwa twierdząc, że cztery szklane kolby z napisem "(...)", które znalazły się na stoisku pozwanej na M.T.P., nie stanowią produktu tej pozwanej ani nie były przedmiotem wystawy na jej stoisku, lecz zostały użyte przypadkowo jako naczynia, w których umieszczono chemikalia będące produktem pozwanej firmy. Naczynia takie do ekspozycji swoich towarów pozwana nabywała w różnych firmach, między innymi również w firmie współpozwanej. Skoro więc kolby quaestionis nie były towarem eksponowanym na wystawie, to zdaniem pozwanej nie nastąpiło naruszenie prawa powódek wynikającego z rejestracji znaku towarowego. Współpozwana firma (...), mimo doręczenia pozwu, nie wzięła udziału w sprawie. Zresztą firmy tej nie można uznać za pozwaną, gdyż powodowie nie wysuwali w stosunku do niej żadnego roszczenia procesowego.Sąd Wojewódzki uwzględnił powództwo. Na gruncie niespornego między stronami stanu faktycznego Sąd Wojewódzki uznał, że pozwana (...) A.G., wystawiając chemikalia swojej produkcji na M.T.P. w Poznaniu w czterech kolbach, na których jest zamieszczony znak towarowy zastrzeżony na rzecz powodów świadectwem ochronnym Urzędu Patentowego PRL Nr 37884 i Nr 40343, naruszyła wyłączność używania tego znaku przez powodów, wynikającą z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 1963 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 14, poz. 73).Wyrok powyższy zaskarżyła rewizją pozwana (...) A.G., wnosząc o jego zmianę i oddalenie powództwa, przy czym podniosła dwa zarzuty.Po pierwsze, że znak towarowy umieszczony na kwestionowanych czterech kolbach tak dalece odbiega - zarówno formą, jak i treścią - od znaku zarejestrowanego na rzecz powódek, że oba te znaki nie mogą być uważane za podobne w rozumieniu art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 28.III.1963 r. o znakach towarowych.Po wtóre, skarżąca reprezentuje pogląd, że stosownie do przepisu art. 7 cyt. ustawy korzystające z ochrony używanie znaku towarowego polega w szczególności na umieszczeniu znaku na towarach albo na ich opakowaniu, wprowadzaniu tak oznaczonych towarów do obrotu, umieszczeniu znaku na cennikach, rachunkach i pismach handlowych. Użycie kwestionowanych kolb jako pojemników służących do umieszczenia w nich towarów wystawionych na M.T.P., nie stanowi, zdaniem skarżącej, żadnego z wymienionych wyżej działań, w szczególności nie stanowi wprowadzenia oznaczonych znakiem kolb do obrotu, a zatem nie wkracza w sferę uprawnień powódek, wynikających z rejestracji znaku towarowego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Pierwszy zarzut został podniesiony dopiero w rewizji, przy czym skarżący nawet nie stara się wykazać, że nie mógł go powołać w pierwszej instancji. Tym samym, jako spóźniony, nie może on stanowić podstawy rewizyjnej (art. 368 pkt 6 k.p.c.).Przypuścić należy, że niepodniesienie powyższego zarzutu we właściwym czasie wynikało z rzucającego się w oczy podobieństwa obu znaków.Nieuzasadniony jest również pozostały zarzut rewizji. Przedmiotem ochrony wynikającej z rejestracji znaku towarowego jest wyłączność używania znaku, każde więc działanie osoby trzeciej wkraczające w sferę uprawnień wchodzących w zakres używania znaku stanowi naruszenie prawa w rozumieniu art. 33 cyt. ustawy. Zakres używania znaku objęty wyłącznością jest w świetle art. 7 ust. 1 tejże ustawy bardzo szeroki. Jak wynika z brzmienia tego przepisu, przytoczone w nim uprawnienia wynikające z rejestracji znaku mają charakter jedynie przykładowy, przy czym wspólną ich cechą jest to, że uprawniony do używania znaku może rozpowszechniać go jako znak służący do oznaczenia określonego towaru i odróżniający ten towar od innych towarów podobnych. Pozwala to na przyjęcie, że wszelkie działania osób trzecich, prowadzące do rozpowszechniania takiego samego lub podobnego znaku jako znaku służącego do oznaczenia towarów tego samego rodzaju, lecz innego pochodzenia, stanowi naruszenie prawa wyłączności używania znaku i podlega sankcjom przewidzianym w art. 33 cyt. ustawy.W sprawie niniejszej kwestionowane w pozwie działanie firmy (...) A.G. polegało na użyciu na Międzynarodowych Targach Poznańskich jako pojemników dla umieszczenia w nich wytworzonych przez siebie eksponatów, kolb pochodzących z produkcji współpozwanej firmy (...), zaopatrzonych w znaki podobne do znaków zarejestrowanych w Urzędzie Patentowym PRL na rzecz powodów. Wystawienie w miejscu publicznym (na targach) przedmiotów zaopatrzonych w znak towarowy stanowi jego rozpowszechnienie w znaczeniu wyżej omówionym i wchodzi w zakres używania znaku w rozumieniu art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, niezależnie od tego, czy wystawienie ma na celu wprowadzenie tych przedmiotów do obrotu, czy też użyto ich jako pojemników dla umieszczenia w nich wystawianych towarów lub w innym celu (np. w celach ornamentacyjnych). W tych wszystkich bowiem wypadkach wystawienie przedmiotów łączy się z ich reklamą jako towarów oznaczonych danym znakiem i może służyć znalezieniu nabywców. Gdy więc osoba nieuprawniona do używania danego znaku zarejestrowanego wystawia w powyższy sposób przedmioty zaopatrzone w znak podobny do zarejestrowanego, lecz pochodzące od innego wytwórcy, narusza przez to prawo wyłącznego używania znaku wynikające z rejestracji, odmienne zaś stanowisko reprezentowane w rewizji jest błędne.Dodać należy, że w świetle prawidłowych i w rewizji nie podważanych ustaleń zaskarżonego wyroku pozwana dwukrotnie naruszyła w ten sam sposób znak ochronny powodów w latach 1963 i 1965. W obu wypadkach jednak na ustną interwencję przedstawiciela powodów pracownicy strony pozwanej usunęli zakwestionowane kolby.Powyższe okoliczności, jak to trafnie uznał Sąd Wojewódzki, wskazują na świadome naruszenie przez skarżącą praw powodów wynikających z rejestracji znaków towarowych. Przeczy to wywodom rewizji, że skarżąca działała w dobrej wierze.Z powyższych przyczyn, wobec bezzasadności zarzutów rewizyjnych, należało z mocy art. 387 k.p.c. rewizję pozwanej oddalić.